The effect of dietary vitamin E on the arginase activity in the females of Freshwater Crayfish (Astacus leptodactylus, Esch. 1823) | Dişi Kerevitlerin (Astacus leptodactylus, Esch. 1823) arjinaz aktivitesi üzerine vitamin E'nin etkisi

إنجليزي. The effects of different levels of dietary vitamin E on the arginase activity of the hepatopancreas, gills and muscle of freshwater crayfish (Astacus leptodactylus) were investigated. The control diet contained approximately 37.41% crude protein on a dry-weight basis and 3.25 kcal g-1 gross energy. The diet ingredients contributed 65.83 mg kg-1 vitamin E to the control diet. Levels of 34.17 mg kg-1, 84.17 mg kg-1 and 134.17 mg kg-1 vitamin E (DL-a-tocopherol acetate) were added to the control diet to supply 100 mg kg-1 in diet 1, 150 mg kg-1 in diet 2 and 200 mg kg-1 in diet 3, respectively. The study was carried out in triplicate for 272 days. The results showed that arginase activities in the hepatopancreas and gills were not significantly affected by the different levels of dietary vitamin E. Vitamin E levels higher than 100 mg kg-1 caused an about 2-fold reduction in the activity of muscle arginase in the females with stage-1 juveniles in comparison with the control (P 0.01). In the ovigerous crayfish in comparison with the control, arginase activity in the muscle was slightly increased (but not significantly) by 100 mg kg-1 vitamin E levels, and slightly decreased by 200 mg kg-1 vitamin E in diets. The presence of vitamin E higher than 150 mg kg-1 in the ovigerous crayfish and 100 mg kg-1 in the females with stage-1 juveniles in diets may negatively affect the connective tissue formation by decreasing the muscle arginase activity.

اللغة التركية. Kerevit (Astacus leptodactylus) rasyonuna farklı miktarlarda vitamin E ilavesinin hepatopankreas, solungaç ve kas arjinaz aktivitesi üzerine etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla 3,25 kcal g-1 toplam enerji ve % 37,41 oranında ham protein içeren bir kontrol rasyonu hazırlanmıştır. Rasyon öğeleri kontrol rasyonuna 65,83 mg kg-1 vitamin E katkısı sağlamıştır. Bu rasyona 34,17 mg kg-1, 84,17 mg kg-1, 134,17 mg kg-1 miktarlarında vitamin E (DL-a-tocopherol acetat) ilave edilerek sırasıyla 1, 2, 3 nolu deneme rasyonları oluşturulmuştur. Bu deneme 3 tekrar olarak 272 gün sürdürülmüştür. Sonuçlar, rasyonda farklı miktarlarda bulunan vitamin E'nin hepatopankreas ve solungaç arjinaz aktivitesini etkilemediğini göstermiştir. Yavrulu dönemdeki kerevitlerin rasyonunda 100 mg kg-1'dan fazla vitamin E bulunması, kas arjinaz aktivitesinin yaklaşık iki misli azalmasına sebep olmuştur (P 0,01). Yumurtalı dönemdeki kerevitlerde kas arjinaz aktivitesi, rasyon 100 mg kg- 1 vitamin E içerdiğinde istatistik olarak önemli olmayan bir artma, 200 mg kg-1 vitamin E içerdiğinde ise azalma göstermiştir. Rasyonda yumurtalı kerevitlerde 150 mg kg-1, yavrulu kerevitlerde ise 100 mg kg-1'dan fazla vitamin E bulunması kaslarda arjinaz aktivitesini azaltarak bağ doku oluşumunu olumsuz yönde etkileyebilir.