The investigation of protein prophile of different botanic origin honey and density saccharose-adulterated honey by SDS-PAGE method | Farklı bitki türlerinden üretilmiş saf ve şekerli balların protein profilinin SDS-PAGE Yöntemi ile incelenmesi

إنجليزي. Protein content and quality of honeys are varied according to the plant source as well as production and handling conditions. Lots of methods were developed to determine the botanical origins and qualities of honeys. The aim of this study was to comparatively evaluate the protein profiles of the honeys produced from bee colonies exposed to different plant sources (rhododendron, chestnut, blossom, pine) and feeding (Saccharose nutrition) conditions by using SDS-PAGE method. In this study, the protein profiles, but not protein densities, were found similar between pure honeys produced from rhododendron, chestnut, blossom, pine and high sugared (saccharose) honeys. Three main protein bands (94 kDa, 87 kDa and 84 kDa) were determined in the electrophoretic analysis of the honeys. Protein ratios (%) were determined as 1.31±0.07, 1.02±0.04, 0.90±0.03, 1.16±0.09 and 0.23±0.01, respectively. Protein band densities were found higher in rhododendron, chestnut and pine honeys than those in honeys produced by using excessive saccharose syrup. It was concluded that protein profile can be used in differentiation between pure and adulterated honeys.

اللغة التركية. Balın protein içeriği ve kalitesi bitki kaynağı, balın üretim ve işleme şartlarına bağlı olarak değişir. Balların botanik kaynağını ve kalitesini belirlemek üzere birçok yöntem geliştirilmiştir. Bu çalışmanın amacını farklı bitki kaynakları (ormangülü, kestane, çiçek, çam) ve farklı besleme koşullarına (glukozlu) tabi tutulan arı kolonilerinden üretilen balların protein profilinin SDS-PAGE yöntemi ile karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi oluşturmaktadır. Çalışmada ormangülü, kestane, glukozlu, çiçek ve çam bitki kaynaklarından üretilen saf ballar ile yoğun şekerli (glukozlu) balın protein profilinin aynı olduğu, ancak protein yoğunluğunun farklılık gösterdiği belirlendi. Balların elektroforez analizi sonucunda 94 kDa, 87 kDa ve 84 kDa olmak üzere başlıca 3 protein bantı belirlenmiştir. Protein (%) oranları ise sırasıyla 1.1±0.07, 1.02±0.04, 0.90±0.03, 1.16±0.09 ve 0.23±0.01 olarak bulunmuştur. Ormangülü, kestane, çiçek ve çam ballarının protein bant yoğunluklarının aşırı glukoz şerbetiyle yapılan besleme sonucu üretilen baldan yaklaşık 4-7 kat daha fazla olduğu saptandı. Bu çalışma ile saf ve hileli balların ayrımında protein profilinin değerlendirilmesinin önemli kaynak teşkil edeceği ve bu hususta yapılacak olan analizlere de destek olacağı kanısındayız.