The determination of planting density on herbage yield and silage quality of Jerusalem Artichoke (Helianthus tuberosus L.) green mass | Dikim sıklığının Yerelmasının (Helianthus tuberosus L.) hasıl verimi ve silaj kalitesi üzerine etkilerinin belirlenmesi

إنجليزي. Experiment was designed as split plot with four replication and four different plant densities were tested. Chopped green mass were utilized as both silage prepared into 1 L jar-silo and dried original samples. pH of silages were 4.54-4.81 (P=0.5). Lactic acid, acetic acid, propionic acid, and ammonia-N levels were 2.12-4.30%, 1.97-2.32%, 0.29-0.41%, 0.82-1.14%, respectively (P< 0.05). Dry matter (DM), organic matter (OM), crude protein (CP), neutral detergent fiber (NDF), acid detergent fiber (ADF), in vitro organic matter digestibility (IOMD), metabolic energy (ME) Mcal/kg values were 29.99-33.28% and 37.05-39.40%; 85.41-85.79% and 86.74-87.88%; 8.58-9.59% and 9.32-11.19%; 35.58-42.53% and 35.19-37.05%; 23.94-30.12%and 23.51-25.08%; 51.71-54.67% and 59.15­ 63.13%; 1.87-2.012% and 2.139-2.284% for silage and original samples, respectively. Dry matter yields of Jerusalem artichoke ranged from 297.3 to 768.1 kg/da (P< 0.01). In conclusion, Jerusalem artichoke as an alternative feedstuff has a forage yield and nutrient content similar to high quality forage. Increasing planting density quadratically increased forage yield. The highest yield was obtained with 50x50 cm planting density. In general, Jerusalem artichoke silage has lower nutrient content, in vitro organic matter digestibility and energy value compared with original sample. Based on this data, Jerusalem artichoke green mass should be preferred to feed to animals as green forage, but can be fed to animals as silage if necessary.

اللغة التركية. Çalışma bölünmüş parseller deneme desenine göre dört tekrarlı olarak düzenlenmiş ve dört farklı dikim sıklığı denenmiştir.Elde edilen hasıllar, 1L'lik kavanozlarda silolanarak, silajları ve kurutularak da orijinal örnekleri elde edilmiştir. Buna göre; silajlara ait pH düzeyleri 4.54-4.81 (P=0.5) ve organik asitlerden laktik asit içerikleri %2.12-4.30, asetik asit içerikleri %1.97-2.32, propiyonik asit içerikleri ise %0.29-0.41 olarak bulunurken; silajların amonyak azotu içerikleri %0.82-1.14 aralığında tespit edilmiştir. Silaj ve orijinal hasıl için kuru madde (KM) değerleri, %29.99-33.28 ile %37.05-39.40; organik madde (OM) düzeyleri, %85.41-85.79 ile %86.74-87.88; ham protein (HP) değerleri, %8.58-9.59 ile %9.32-11.19; nötral deterjan fiber (NDF) değerleri %35.58-42.53 ile %35.19-37.05; asit deterjan fiber (ADF) değerleri %23.94­ 30.12 ile %23.51-25.08 olarak bulunmuştur. IOMS (In vitro organik madde sindirilebilirliği) değerleri silaj ve orijinal hasıl için %51.71­ 54.67 ile %59.15-63.13; metabolik enerji (ME), Mkal/kg değerleri ise 1.870-2.012 ile 2.139-2.284 olarak belirlenmiştir (P< 0.05). Yerelması hasılına ait KM verimi 297.3-768.1 kg/da arasında bulunmuştur (P< 0.01). Sonuç olarak, yerelması hasılının alternatif bir kaba yem olarak iyi kaliteli bir yeşil yem bitkisine benzer verim ve besin madde içeriğine sahip olduğu görülmüştür. Dikim sıklığının bir miktar artırılması verimi artırırken, belirli bir düzeyin üzerinde ise negatif etkisi olduğu saptanmıştır. Yerelması dikim sıklığının 50x50 cm olması durumunda en iyi verimin alındığı ve genel olarak yer elması hasılı silajının orijinal haline kıyasla daha düşük besin madde içeriği, in vitro organik madde sindirilebilirliği ve enerjiye sahip olduğu, buna dayanarak yer elması hasılının hayvanlara yeşil olarak verilmesinin daha uygun olacağı, ancak gerektiğinde silolanarak hayvanlara yedirilebileceği sonucuna varılmıştır.