Watergift klein volume substraat lelie

هولندي؛ الفلمنكية. In eerder onderzoek is gebleken dat het mogelijk is om lelies te broeien op een klein volume substraat. Deze teelt biedt vele mogelijkheden voor een hogere productie per m² en verdere technische ontwikkelingen (o.a. automatisering). Voorwaarde voor een goed teeltresultaat is een goede vochtvoorziening. In dit project werden lelies gebroeid op kokos in individuele cupjes in een aardbeientray. Dit experimentele systeem werd vergeleken met kistenbroei. Na opkomst van het gewas werd bovenlangs water gegeven dmv druppelslangen of onderdoor dmv eb/vloed. Iedere leliebol had 200 ml substraat ter beschikking. Dit was 15 keer zo weinig substraat als de lelies hebben in de kisten. De watergift werd geregeld door de kasklimaatcomputer op basis van de gemeten vochtigheid van het substraat. Met druppelbevloeiing kon worden volstaan met 1 gietbeurt per dag vanaf planten tot de oogst. Eb/vloed werd in het begin 1 keer per dag toegepast, later kreeg de computer de kans om 3 keer per dag eb/vloed toe te passen afhankelijk van de vochtigheid van het substraat. De wet-sensor mat tijdens de teelt hogere waarden in de potjes die tijdens vloed 1 cm in het water stonden dan in de potjes die tijdens vloed 2 cm in het water stonden. Dit werd veroorzaakt doordat de hoeveelheid substraat in de aardbeientray zo laag was dat geen goede meting met de wet-meter kon worden uitgevoerd. Indien de watergift uitgevoerd gaat worden op basis van de vochtigheid van het substraat zal het volume substraat iets groter moeten zijn en zullen voor de betrouwbaarheid meerdere metingen verricht moeten worden op basis waarvan de watergift gestuurd kan worden. Vanaf opkomst van het gewas was al te zien dat de lelies op aardbeientrays een dunnere stengel hadden in vergelijking met de controle op kisten. Dit verschil bleef tijdens de hele teelt zichtbaar. Er werd een goede kwaliteit lelies geoogst na een teelt op aardbeientrays. In vergelijking met de controle op kisten was het gewicht van de takken op aardbeientrays en daarmee de stevigheid van de takken minder maar toch van een zeer acceptabele kwaliteit. De lelies die tijdens de teelt in aardbeientrays water kregen door middel van eb/vloed en tijdens vloed het vochtigst werden gehouden hadden de beste takkwaliteit. Er werd echter wel meer pythium geconstateerd. Ook was de kwaliteit van blad en bloemen tijdens de uitbloei op de vaas iets minder van de behandeling die tijdens de teelt op eb/vloed het vochtigst werd gehouden. Conclusie: deze methode biedt goede perspectieven als de tray waarop lelies gebroeid worden een iets groter volume heeft. De teelt op goten lijkt geschikter dan de teelt op individuele potjes. Beide watergeefsystemen bieden perspectief. Eb/vloed lijkt makkelijker uitvoerbaar dan druppelbevloeiing zeker in een mobiel teeltsysteem. De keuze van het watergeefsysteem zal afhangen van het teeltsysteem waarvoor gekozen gaat worden.