The Changes Caused By Different Iron Forms in Growth of Bean (Phaseoulus vulgaris L. Var Nana) Under Cadmium Stress | Farklı Demir Formlarının Kadmiyum Stresi Altındaki Fasulye (Phaseoulus vulgaris L. Var Nana) Bitkisinin Gelişiminde Meydana Getirdiği Değişimler

إنجليزي. İn this study, it was aimed that determination of effects of differrent iron forms on plant growth and nutrient and cadmium uptake of bean in cadmium contaminated growth media. The experiment was conducted out according to factorial experimental design as three replication in chamber room belong Soil Science And Plant Nutrition Department under controlled conditions. Phaseoulus vulgaris L. Var Nana was used as experimental plant. Inorganic iron (FeSO4.7H2O), organic iron  (Fe-EDDHA), ve nano iron used different iron forms were applied at two levels as 0-15 mg kg-1. Cadmium was used at three different levels as 0-40-80 mg kg-1. The experiment was ended after eight weeks following seed sowing. The growth criteria, nutrient and cadmium uptake were determinated in harvested plants. Effects of different iron forms on plant length (p<0.05), root length and root dry weight (p<0.01), were found significant statistically. Effects of iron doses on plant length, plant dry weight (p<0.05) and root length (p<0.05) were determined at significant levels. The highest plant length (37.72 cm), plant dry weight (0.97 g) and root fresh weight (2.76 g) means were determined in non Cd contaminated growth media. Generally increasing Cd doses negatively affected plant growth criteria. The alleviations were suplied in plant growth criteria by inorganic iron applications. The highest nutrient uptake means were obtained in non Cd contaminated growth media with first doses of organic iron applications and second doses of nano iron applications. The highest Cd uptake means in plants and roots was determined as 7.44 mg pot-1 and 65.14 mg pot-1 in Cd2 dose respectively.

اللغة التركية. Bu çalışma farklı demir formlarının kadmiyumla kirletilmiş ortamlarda fasulye bitkisinin gelişiminde meydana getirdiği değişimlerin belirlenmesi amacıyla kurulmuştur. Deneme, faktöriyel deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak, Toprak Bilimi ve Bitki Besleme Bölümüne ait iklim odasında, kontrollü koşullarda yürütülmüştür. Farklı demir formlarının (inorganik (FeSO4.7H2O), organik (Fe-EDDHA) ve nano demir) Fe0:0 mg kg-1 ve Fe1: 15 mg Fe kg-1 olmak üzere iki dozu uygulanmış, Cd-nitrat formunda Cd0: 0 mg Cd kg-1, Cd1: 40 mg Cd kg-1 ve Cd2: 80 mg Cd kg-1 olacak şekilde kadmiyum uygulanmıştır. Deneme tohum ekimini izleyen sekiz hafta sonra sonlandırılmıştır. Hasat edilen bitkilerde bitki gelişim kriterleri üzerine kadmiyum ve demir uygulamalarının etkisi belirlenmiştir. Farklı demir formlarının bitki boyu (p<0.05), kök boyu ve kök kuru ağırlığı (p<0.01) üzerine etkileri istatistiksel olarak önemli bulunmuştur. Demir dozlarının bitki boyu, bitki kuru ağırlığı (p<0.05) ve kök boyu (p<0.01) üzerine etkilerinin önemli olduğu belirlenmiştir. Kadmiyum uygulamaları bitki boyu (p<0.01), bitki yaş ağırlığı (p<0.01), bitki kuru ağırlığı (p<0.01), kök uzunluğu (p<0.01), kök yaş ağırlığı (p<0.01) ve kök kuru ağırlığı (p<0.01) üzerine etki etmiştir. En yüksek değerler bitki boyunda Cd0xNanoFe1 uygulamasında 37.7 cm olarak, bitki yaş ağırlığında Cd2xİnorg.Fe1 uygulamasında 9.38 g olarak, bitki kuru ağırlığında Cd0xOrg.Fe0 uygulamasında 0.97 g olarak, kök uzunluğunda Cd0xİnorg.Fe0 uygulamasında 26.11 cm olarak, kök yaş ağırlığında Cd0xNanoFe1 uygulamasında 2.76 g olarak ve kök kuru ağırlığında Cd2xİnorg.Fe1 uygulamasında 0.58 g olarak belirlenmiştir. Genel olarak, artan Cd dozları bitki gelişim kriterlerini olumsuz etkilemiştir. Uygulanan demir formlarından en etkili olanın inorganik demir formu olduğu ve bitki gelişim kriterlerinde iyileşmeler sağlayabileceği belirlenmiştir.