Comparison of Nutritional Value and Bioactive Compounds in Gymnema inodorum Decne. Leaves | การเปรียบเทียบคุณค่าทางโภชนาการและปริมาณสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพในใบเชียงดา

إنجليزي. Gymnema inodorum Decne. is indigenous plant distributed widely in the northern and northeastern regions of Thailand, also used for traditional Thai cuisines and healthy herbal product to prevent diabetics. Two groups of G. inodorum; broad and narrow leaves were found and two months of stem cuttings were planted in the natural condition at Huai Hong Khrai Royal Development Study Centre, Doi Saket, Chiang Mai province. After six months, the plants were harvested their leaves at positions 4 to 6 form the apex in the mature stages were collected for analysis. This research aims to compare the phenolic content using Folin-Ciocalteu colorimetric assay and active ingredient, gymnemic acid content by high performance liquid chromatography (HPLC) in G. inodorum. Results revealed that some nutritional values in G. inodorum leaves include protein, fat, and fiber contents were found and the value did not show significant differences between the two leaf types, whereas sugar content showed statistically significant difference (P<0.05) between broad and narrow leaves of 4.68 ± 0.28 and 6.70 ± 0.81%, respectively. Moreover, total phenolic content was found that both the narrow (18.18 ± 0.04 mg GAE/g DW) and board leaves (17.09 ± 0.77 mg GAE/g DW) showed similar values. While, gymnemic acid content of narrow leaves (2.50 ± 0.11 g/100g) and board leaves (2.44 ± 0.02 g/100g) were not significant different. Therefore, the leaves of two groups of G. inodorum showed phenolic content and some bioactive compound that can control blood sugar levels by gymnemic acid, and both of two groups can be developed as the healthy herbal products.

التايلاندية. เชียงดาเป็นผักพื้นบ้านที่พบในแถบภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นิยมใช้ประกอบอาหารชนิดต่าง ๆ รวมถึงใช้เป็นผลิตภัณฑ์สมุนไพรเพื่อป้องกันโรคเบาหวาน จากการสำรวจในพื้นที่พบเชียงดามีอยู่สองกลุ่ม ได้แก่ ใบรีกว้างและใบรีแคบ ได้นำกิ่งปักชำอายุ 2 เดือน ปลูกรวบรวมที่ศูนย์ศึกษาการพัฒนาห้วยฮ่องไคร้อันเนื่องมาจากพระราชดำริ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ หลังจากปลูกในแปลงทดสอบนาน 6 เดือน จึงเก็บตัวอย่างใบระยะเพสลาดของตำแหน่งที่ 4 - 6 จากปลายยอดเพื่อนำมาศึกษาต่อไป งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบปริมาณฟีนอลิกด้วยวิธี Folin-Ciocalteu colorimetric assay และกรดจิมนิมิก ซึ่งเป็นสารสำคัญที่มีอยู่ในใบด้วยวิธี HPLC จากใบเชียงดาทั้งสองกลุ่ม ผลการศึกษาพบว่า การวิเคราะห์คุณค่าทางโภชนาการของใบเชียงดาทั้งสองกลุ่มไม่พบความแตกต่างกันในเชิงปริมาณของโปรตีน ไขมัน และกากใย ยกเว้นปริมาณน้ำตาลของเชียงดาใบรีแคบพบได้มากกว่าในใบรีกว้าง ร้อยละ 4.68 ± 0.28 และ 6.70 ± 0.81 ของน้ำหนักแห้ง ตามลำดับ และให้ค่าแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) สำหรับการวิเคราะห์ปริมาณฟีนอลิกในใบรีแคบ (18.18 ± 0.04 mg GAE/g DW) และใบรีกว้าง (17.09 ± 0.77 mg GAE/g DW) มีปริมาณที่ใกล้เคียงกัน ส่วนปริมาณกรดจิมนิมิกในใบเชียงดาพบในกลุ่มใบรีแคบ (2.50 ± 0.11 g/100g) และกลุ่มใบรีกว้าง (2.44 ± 0.02 g/100g) ซึ่งไม่แตกต่างกันทางสถิติ ดังนั้นใบเชียงดาทั้งสองกลุ่มมีปริมาณฟีนอลิกและกรดจิมนิมิกที่มีประโยชน์ต่อการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดให้เข้าสู่ภาวะปกติ จึงสามารถใช้เชียงดาทั้งสองกลุ่มพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์สมุนไพรเพื่อสุขภาพได้