Impact of a Lecture-based Intervention on Knowledge and Awareness of Plant Growth Promoting Rhizobacteria as a Biological Control Measure Among Farmers in Phitsanulok, Thailand | ผลของการอบรมเชิงบรรยายต่อความรู้และความตระหนักเกี่ยวกับการควบคุมโดยชีววิธีด้วยไรโซแบคทีเรียที่ส่งเสริม การเจริญเติบโตของพืช ของเกษตรกรจังหวัดพิษณุโลก ประเทศไทย

إنجليزي. Misuse and overuse of pesticides have long been a serious problem in Thailand. Plant Growth Promoting Rhizobacteria (PGPR) has currently been a promising environmental-friendly alternative to synthetic pesticides in controlling plant diseases. The objectives of this study were to (1) investigate the effect of a   lecture-based intervention on farmers’ knowledge and awareness; and (2) examine the relationship between prior conditions and their knowledge and awareness of PGPR as a biological control measure. This one-group, pre-post, quasi-experimental study was conducted in Phitsanulok, Thailand. The intervention consisted of a  one-day lecture/discussion and a field demonstration, with one-, three-, and six-month follow-ups. Thirty-two farmers participated in this study. The results indicated that the intervention significantly affected farmers’ knowledge. In addition, the gain of knowledge was consistent in farmers of different age, gender, educational level, and frequency of pesticide use. However, the intervention could not create a significant difference on farmers’ awareness, except a minor improvement in the awareness of pesticide harm. Changes of knowledge persisted to six months. Education was an important prior condition that determined the level of knowledge and awareness among participants. In conclusion, the lecture-based intervention had a significantly impact on farmers’ knowledge of PGPR as a biological control measure.

التايلاندية. การใช้สารปราบศัตรูพืชอย่างไม่เหมาะสมเป็นปัญหาสำคัญสำหรับประเทศไทย เมื่อไม่นานมานี้ไรโซแบคทีเรียที่ส่งเสริมการเจริญเติบโตของพืช (พีจีพีอาร์) ได้รับการพิสูจน์แล้วว่า เป็นทางเลือกในการควบคุมโรคพืชที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่าสารเคมี วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้เพื่อ (1) ศึกษาผลของโครงการอบรมที่มีต่อความรู้และความตระหนักของเกษตรกร และ (2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยพื้นฐานกับความรู้และความตระหนักของเกษตรกรเกี่ยวกับการจัดการและควบคุมศัตรูพืชด้วยพีจีพีอาร์ การวิจัยนี้เป็นแบบกึ่งทดลอง ตัวอย่างกลุ่มเดียว ทดสอบก่อนและหลัง ดำเนินการในจังหวัดพิษณุโลก การอบรมประกอบด้วยการบรรยายและอภิปรายร่วมกับการเยี่ยมชมแปลงสาธิต ติดตามผลที่ 1  3  และ 6 เดือนหลังการอบรม มีเกษตรกรเข้าร่วมในการวิจัยทั้งสิ้น 32 ราย ผลการวิจัยพบว่า การอบรมสามารถเพิ่มความรู้ของเกษตรกรได้อย่างมีนัยสำคัญ เกษตรกรที่มีอายุ เพศ ระดับการศึกษา และความถี่ในการใช้สารปราบศัตรูพืชมีการเพิ่มขึ้นของความรู้ใกล้เคียงกัน อย่างไรก็ตาม การอบรมไม่สามารถเพิ่มความตระหนักของเกษตรกรได้อย่างมีนัยสำคัญ ยกเว้นความตระหนักต่ออันตรายของสารปราบศัตรูพืช ความรู้ที่เพิ่มขึ้นของเกษตรกรมีความคงทนถึง 6 เดือนหลังการอบรม การศึกษาไม่ใช่ปัจจัยพื้นฐานที่ทำนายระดับความรู้และความตระหนักของเกษตรกร โดยสรุป การอบรมเชิงบรรยายสามารถเพิ่มความรู้ของเกษตรกรเกี่ยวกับการจัดการและควบคุมศัตรูพืชด้วยพีจีพีอาร์