Risk Assessment of Drought on Mango Planting Areas Using Potential Surface Analysis Technique, Maepang Sub-district, Phrao District, Chiang Mai Province | การประเมินความเสี่ยงภัยแล้งพื้นที่ปลูกมะม่วงด้วยเทคนิคการวิเคราะห์ศักยภาพเชิงพื้นที่ ตำบลแม่ปั๋ง อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่

إنجليزي. Mae Pang Sub-district, located in the Phrao District, serves as a crucial area for exporting mangoes from Chiang Mai. However, a significant portion of the cultivation sites is situated in upland areas and is reliant on rainfall only. Consequently, the quality of mango yield is compromised, particularly during periods of drought. This study aimed to evaluate the risk of drought in these mango cultivation areas by utilizing topographic and meteorological data.The primary objective was to provide information to support decision-making by mango farmers for an effective soil and water management, with the ultimate goal of mitigating the adverse effects of drought on mango production. Through the application of spatial potential analysis (Potential Surface Analysis: PSA), several factors were examined, including the volume of rainfall, soil texture, slope, stream and irrigation, and groundwater Accordingly, the area was divided into two types of geography: upland areas totaling 1,924 rai. It was found that there was a low risk in drought in the amount of 887 rai, representing 46.10 percent, followed by moderate drought risk in 799 rai, representing 41.52 percent, and a high risk of drought in the amount of 238 rai was 12.37 percent, respectively. For mango planting areas of foothill slope and lowland areas of 372 rai, 180 rai was classified as moderate drought risk area, 118 rai was considered low drought risk area, and 74 rai was classified as high drought risk area, representing 48.38, 31.72, and 19.89 percent of the mango planting area, respectively.

التايلاندية. ตำบลแม่ปั๋ง อำเภอพร้าว เป็นพื้นที่ปลูกมะม่วงน้ำดอกไม้สีทองส่งออกที่สำคัญของจังหวัดเชียงใหม่ แต่พื้นที่ปลูกส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ดอนอาศัยน้ำฝนเพียงอย่างเดียว ส่งผลทำให้ผลผลิตมะม่วงไม่มีคุณภาพ โดยเฉพาะในปีที่เกิดภาวะภัยแล้ง การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์ในการประเมินความเสี่ยงภัยแล้งพื้นที่ปลูกมะม่วง ด้วยข้อมูลภูมิประเทศของพื้นที่และข้อมูลสภาพอากาศ เพื่อให้ได้ข้อมูลสนับสนุนการตัดสินใจสำหรับการจัดการดินและน้ำของเกษตรกรผู้ปลูกมะม่วง เพื่อลดผลกระทบของภาวะภัยแล้งต่อการผลิตมะม่วง ใช้เทคนิคการวิเคราะห์ศักยภาพเชิงพื้นที่ (Potential Surface Analysis: PSA) ปัจจัยที่นำมาวิเคราะห์ ได้แก่ ปริมาณน้ำฝน ชนิดของ    เนื้อดิน ความลาดชันของพื้นที่ แหล่งน้ำธรรมชาติและชลประทาน และปริมาณน้ำใต้ดิน โดยแบ่งตามสภาพ     ภูมิประเทศ 2 แบบ ได้แก่ พื้นที่ดอน จำนวน 1,924 ไร่ พบว่า มีความเสี่ยงภัยแล้งน้อยจำนวน 887 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 46.10 มีความเสี่ยงภัยแล้งปานกลางจำนวน 799 ไร่  คิดเป็นร้อยละ 41.52 และมีความเสี่ยงภัยแล้งมากจำนวน 238 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 12.37 ตามลำดับ สำหรับพื้นที่ปลูกมะม่วงบนพื้นที่ราบเชิงเขาและพื้นที่ราบลุ่มทั้งหมด 372 ไร่ มีความเสี่ยงภัยแล้งปานกลางจำนวน 180 ไร่  คิดเป็นร้อยละ 48.38 มีความเสี่ยงภัยแล้งน้อย 118 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 31.72 และมีพื้นที่ปลูกมะม่วงที่เสี่ยง     ภัยแล้งระดับมาก 74 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 19.89