Weak Soils in Civil Engineering and Soil Improvement Methods | İnşaat Mühendisliğinde Zayıf Zeminler ve Zemin İyileştirme Yöntemleri

إنجليزي. In this article, focuses on weak soils and soil all previous studies on weak soils and soil improvements in civil engineering.  For this purpose all academic studies conducted  in the past were scanned, relevant ones were compiled  and it was tried to understand how to determine the most appropriate and most efficient method in improvement. The weakest feature of the soils reveals itself in its bearing capacity. İt is understood from the increase of academic studies publıshed in resent years that different additives are added to these weak soıls under laboratory conditions and there is a search improving the geotechnical parameters of this soıls. It has been understood that the addition of fly ash to a weak and clayey ground and keeping this ground in the appropriate curing time is an effective method for soil improvement since it increases the bearing capacity of the weak ground, and this additive material can give the highest strength by keeping it for the most appropriate curing time. In addition, it has been revealed by experimental studies that the addition of different additives (cement, polymer, garbage water) in appropriate proportions on a sandy or silty weak ground increases the strength of the soil and its resistance to fluidity. Likewise, subjecting a weak ground to consolidation by compressing it with the optimum water content by the compaction method will result in a decrease in the void ratio and naturally increase in the bearing power. The results obtained as a result of all these experimental applications should be evaluated among the soil improvement methods. For this reason based on the soıl improvement methods in all this studies, a remerkable and aplıcable comon starting poınt was trıed to be determined under the tıtle of this article and the methods in the literature studies were associated with the suggestıon from this article.

اللغة التركية. Bu makalede inşaat mühendisliğinde zayıf zeminler ve zemin iyileştirmeleri konusu üzerinde durulmuştur. Bu amaçla geçmişte yapılan tüm akademik çalışmalar taranmış, ilgili olanlar derlenmiş,  iyileştirmede en uygun ve en verimli yöntemin nasıl belirlendiği hususu anlaşılmaya çalışılmıştır. Zeminlerin en zayıf özelliği kendisini taşıma gücünde göstermektedir. Taşıma gücü zayıf bu tür zeminlerin mekanik özelliklerinin iyileştirilmesi özellikle geoteknik mühendisliği disiplininin güncel araştırma konularından olmuştur. Problemli olan bu zeminlere laboratuvar koşullarında farklı katkı malzemeleri katıldığı ve bu zeminlerin geoteknik parametrelerinin iyileştirilmesi konusunda bir arayış olduğu son yıllarda yayımlanan akademik çalışmaların artışından anlaşılmaktadır. Zayıf ve killi bir zemine uçucu kül ilavesinin ve bu zeminin uygun kür süresinde bekletilmesinin zayıf zeminin taşıma gücünü artırdığından dolayı zemin iyileştirmede etkili bir yöntem olduğu, bu katkı malzemesinin en uygun kür süresinde bekletilmesi ile en yüksek dayanımı verebildiği anlaşılmıştır. Ayrıca kumlu veya siltli zayıf bir zemine uygun oranlarda farklı katkı malzemelerinin (çimento, polimer,çöp suyu) ilavesinin zeminin mukavemetinin ve akıcılığa karşı direncinin  arttığı deneysel çalışmalarla ortaya çıkmıştır. Aynı şekilde zayıf bir zemini optimum su muhtevasında kompaksiyon yöntemi ile sıkıştırarak konsolidasyona tabi tutmak, bu zeminde boşluk oranının düşmesine, ve doğal olarak taşıma gücünün artmasına neden olacaktır. Tüm bu deneysel uygulamalar sonucu elde edilen sonuçlar, zemin iyileştirme yöntemleri arasında değerlendirilmelidir. Bu nedenle tüm bu çalışmalardaki zemin iyileştirme yöntemlerinden yola çıkarak bu makale başlığı altında kayda değer ve uygulanabilir ortak bir hareket noktası belirlenmeye çalışılmış ve literatür çalışmalarındaki yöntemler ile bu makaleden çıkan öneri ilişkilendirilmiştir. Bu ilişkilendirmede, konu hakkında gerek araştırmacılar için gerekse de inşaat sektörü temsilcileri için bir farkındalık oluşturulması amaçlanmıştır.