The introduction to evaluate usefulness of some kinds of grasses for mixtures with Medicago sativa Legend for alternating cuttings | Wstępna ocena przydatności niektórych gatunków traw do mieszanek z lucerną siewną (Medicago sativa L.) Legend na użytki przemienne

إنجليزي. A field research has been conduced on mixtures of grasses with the multifoliate alfalfa Medicago sativa cv. Legend and on congeneric sowings of Medicago sativa used three and five times per season. The research was conducted on fawn soil classified as a good rye complex. 120 kg N, 50 kg P, 100 kg K/ha were used per year. Botanic compositions of the mixtures and yields of dry mass were estimated at harvested. The compositions of harvested mixtures were considerably different from their original composition. The quantity of papilionaceous plants in all the mixtures decreased and depended on the frequency of mowing. In the case when mixtures were mown three times per year it fluctuated between 31.3 (mixture with Festulolium) and 16.9% (mixture with Lolium multiflorum). The increased frequency of mowing (5 times) caused increase in the quantity of Medicago sativa only in the case of mixture with Bromus inermis (45.5%). In the rest of mixtures intensive cutting caused decrease in the quantity of Medicago sativa. The least quantity of papilionaceous plants was noticed in the yield of the mixture with Lolium multiflorum. The highest yield of dry mass was achieved in the conditions when cutting took place three times a year. The best yield was achieved, in both systems of cutting, using a mixture containing Bromus inermis and Festulolium. In the case when plants were cut three times, the poorest yield resulted when Dactylis glomerata and Arrhenatherum elatius were in the mixtures, however, when cutting five times a year, the yields of Medicago sativa and the mixture containing Arrhenatherum elatius were significantly lower than the yields of the other  

تلميع. Przeprowadzono doświadczenie polowe z mieszankami traw z Medicago sativa wielolistkową Legend oraz siewami jednogatunkowymi lucerny, użytkowanymi w sezonie trzy i pięciokrotnie. Doświadczenie założono na glebie płowej, kompleksu żytniego dobrego. Stosowano rocznie 120 kg N, 50 kg P, 100 kg K/ha. W trakcie zbiorów oznaczono skład gatunkowy mieszanek oraz plony suchej masy. Skład gatunkowy mieszanek w roku po zasiewie znacznie odbiegał od składu mieszanki wyjściowej. Udział rośliny motylkowatej we wszystkich mieszankach obniżył się i zależał od częstotliwości koszenia. W warunkach 3-krotnego koszenia mieszanek wahał się on od 31,3 (mieszanka z Festulolium) do 16,9% (mieszanka z Lolium multiflorum). Zwiększona częstotliwość koszenia (5-krotna) spowodowała wzrost udziału lucerny jedynie w mieszance z Bromus inermis (45,5%). W pozostałych mieszankach w wyniku intensywniejszego użytkowania nastąpił spadek udziału lucerny. Najmniejszy udział rośliny motylkowatej zanotowano w plonie mieszanki z Lolium multiflorum. Wyższy roczny plon suchej masy uzyskano w warunkach użytkowania 3-krotnego niż 5-krotnego. Najlepiej plonowały, w obu warunkach użytkowania, mieszanka z Bromus inermis oraz z Festulolium. W użytkowaniu 3-krotnym najniższy plon dały mieszanki z Dactylis glomerata i z Arrhenatherum elatius, natomiast w 5-krotnym istotnie niżej plonowała monokultura Medicago sativa, a także mieszanka z Arrhenatherum elatius.