Effects of Napier Pakchong 1 grass, Para grass, Purple guinea grass and Atratum grass on feed intake and nutrients digestibility in Tapao Kaew chicken | ผลของการใช้หญ้าเนเปียร์ปากช่อง 1 หญ้าขน หญ้ากินนีสีม่วง และหญ้าอะตราตั้มต่อปริมาณการกินได้และการย่อยได้ของโภชนะในไก่ตะเภาแก้ว

إنجليزي. The purpose of this study was to investigate the effect of using Napier Pakchong 1 grass, Para grass, Purple guinea grass, and Atratum grass at 30 percent in Tapao Kaew chickens on feed intake and nutrients digestibility. The experiment was used 32 Tapao Kaew chickens, 14±0.5 weeks of chicken age and 1.4±1 kg of body weight. There was assigned to 2x4 factorial in Completely Randomized Design (CRD). The treatment as follows; factor A was sex (male and female), and factor B was supplementation of 1) Napier Pakchong 1 grass, 2) Para grass, 3) Purple guinea grass, and 4) Atratum grass. The study was focus on nutrients digestibility of 2 sex and 4 type of grass. The chickens were kept in individual pen with size of 60x60x63 cm. and fed ad libitum. The experimental were use 21 days of total and lasted 7 days for adaptation 14 days for running trail and then the last of each day for collected feces to analyzed chemical composition. The result found that feed intake was similar of all treatment (p>0.05). However, the chickens supplemented with Atratum grass was highly significant on nutrients digestibility when compare with other groups (p<0.05).

التايلاندية. การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้หญ้าเนเปียร์ปากช่อง 1 หญ้าขน หญ้ากินนีสีม่วง หญ้าอะตราตั้มที่ระดับ 30 เปอร์เซ็นต์ในอาหาร ต่อปริมาณการกินได้และการย่อยได้ของโภชนะของไก่ตะเภาแก้ว จำนวน 32 ตัว ที่มีอายุเฉลี่ย 14±0.5 สัปดาห์ น้ำหนักตัวเฉลี่ย 1.4±1 กิโลกรัม ถูกนำมาจัดอยู่ในแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ และจัดกลุ่มทดลองแบบแฟคทอเรียล แบ่งเป็น 2 ปัจจัย ได้แก่ เพศของไก่ตะเภาแก้วและสายพันธุ์หญ้า โดยมีปัจจัย A คือ เพศของไก่ตะเภาแก้ว ได้แก่ เพศผู้และเพศเมีย ปัจจัย B คือ สายพันธุ์หญ้า ได้แก่ 1) หญ้าเนเปียร์ปากช่อง 1 2) หญ้ากินนีสีม่วง 3) หญ้าขน และ 4) หญ้าอะตราตั้ม เพื่อนำมาทดสอบการย่อยได้ของหญ้าทั้ง 4 สายพันธุ์ โดยไก่ทุกตัวถูกขังอยู่ในกรงเมทาบอลิซึมขนาด 60x60x63 เซนติเมตร โดยจะมีน้ำ อาหาร และการอยู่อาศัยที่เป็นอิสระต่อกัน ระยะเวลาทดลองทั้งหมด 21 วัน โดย 7 วันแรกเป็นการปรับ และ 14 วัน เป็นระยะการทดลอง โดย 2 วันสุดท้ายเป็นการเก็บตัวอย่างมูล พบว่าการใช้หญ้าไม่ส่งผลต่อปริมาณการกินได้ของวัตถุแห้งอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) ในส่วนของการย่อยได้ พบว่ากลุ่มไก่ที่ได้รับหญ้าอะตราตั้ม มีเปอร์เซ็นต์การย่อยได้สูงสุด เมื่อเทียบกับกลุ่มอื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05)