ارزیابی پروسه پایداری واکسن بروسلا ملی تنسیس Rev.1درایران
2009
ا. پوراحمدی | سعید عالمیان | علی محمد بهروزی خواه | م. مقدم پور
واکسن Rev.1 از جمله بهترین و با ارزشترین واکسنهای موجود برای پیشگیری و کنترل بروسلوز گوسفند و بز میباشد که توسط سازمانهای معتبر بینالمللی از جمله WHOو OIE و FAO به رسمیت شناخته شده است. مؤثر بودن این واکسن توسط محققین کشور و با همکاری سازمان بهداشت جهانی در شرایط اقلیمی ایران بر روی نژادهای گوسفند و بز ایرانی به اثبات رسیده است. بطوریکه از سال 1341 که تولید واکسن و واکسیناسیون Rev.1 در کشور آغاز شده, میزان شیوع بیماری از میزان 45% به 8/1% تقلیل یافته است. طبق منابع رسمی WHO پایداری واکسن Rev.1بیش از یکسال میباشد، در حالیکه تاریخ انقضاء واکسنهای تولیدی Rev.1 کشور سه الی چهار ماه است، لذا افزایش زمان پایداری واکسن میتواند بسیاری از مشکلات بخش تولید را حل کند و درخواست سازمان دامپزشکی که افزایش مدت نگهداری واکسن است، پاسخ مثبت دهد. این مطالعه با شاخص قرار دادن و ارزیابی ماده نگهدارنده و روش لیوفیلیزاسیون افزایش مدت نگهداری واکسن بود. نوع ماده نگهدارنده در دو حجم متفاوت و همچنین سه روش مختلف لیوفیلیزاسیون که در افزایش زمان نگهداری موثر بود، تهیه و مورد ارزیابی قرار گرفت. از یافتههای این تحقیق آنکه بهترین ترکیب ماده نگهدارنده برای واکسن Rev.1 شامل : باکتوکازیتون 5/2%، ساکارز 5% و ال گلوتامیک اسید 5% میباشد و عمده مشکلات نگهداری در وضعیت کنونی واکسن مربوط به پروسه لیوفیلیزاسیون است که باید اصلاح شود ، کاهش میزان جرم در چرخه لیوفیلیزاسیون بین 50 تا 70% است و از طرفی در شرایط 4 درجه مدت نگهداری واکسن در شکل مایع رابطه معکوس با مدت نگهداری واکسن بعد از لیوفیلیزاسیون دارد. مهمترین نتیجه کاربردی این تحقیق این است که واکسن Rev.1 دز کامل با جرم حدود دو میلیارد و دز کاهیده با جرم حدود یک میلیون و رطوبت 1-2% بیش از هشت ماه قابل مصرف می باشد.
Show more [+] Less [-]Bibliographic information
This bibliographic record has been provided by Directory of Open Access Journals