اثر مقادیر مختلف پروتئین و نسبت های مختلف ذرت سیلو شده و علوفه یونجه بر تولید شیر و نیتروژن دفعی گاوهای شیری هلشتاین

چکیدهسابقه و هدف: به منظور مطالعه‌ی اثرات سطوح مختلف پروتئین خام و نسبت‌های مختلف ذرت سیلو‌شده و علوفه یونجه (به عنوان منابع علوفه‌ای) روی تولید و ترکیب شیر، بازدهی نیتروژن گاوهای شیرده هلشتاین در اواسط شیردهی (50 ±118= روزهای شیردهی، میانگین وزن گاوها 93±545 کیلوگرم)آزمایشی انجام شد. جیره‌های با پروتئین خام پایین ولی پروتئین قابل تجزیه در شکمبه ای (RUP) مناسب می‌تواند هم از جهت اقتصادی و هم محیطی موثر باشد. علاوه بر پروتئین مصرفی نوع علوفه خورده شده هم ممکن است مهم باشد. سیلاژ ذرت و علوفه یونجه دو علوفه بسیار رایج در جیره گاو‌های شیری هستند. سیلاژ ذرت یک منبع کربوهیدراتی قابل تخمیر است و یونجه هم غنی از RDP است. از این رو نسبت این منابع علوفه‌ای در جیره می‌تواند روی استفاده از نیتروژن تاثیر داشته باشد.مواد و روش ها: 16 رأس گاو شیرده یک بار زایش (8 =n) و چند بار(2 تا 5) زایش (8 =n) در قالب طرح کاملا تصادفی متعادل در دو دوره‌ی زمانی 28 روزه به چهار جیره‌ی غذایی اختصاص داده شدند. جیره‌ها شامل: 1. جیره با پروتئین خام بالا (08/19%) ، 2. جیره با پروتئین خام متوسط (01/17%)، 3. جیره با پروتئین خام پایین (04/15%) و 4. جیره با پروتئین خام متوسط (02/17%) و نسبت ذرت سیلو شده به علوفه یونجه برای بخش علوفه در چهار جیره بصورت 80:20، 80:20، 20:80 و 20:80 و نسبت علوفه به کنسانتره 50:50 بود. یافته‌ها: گاوهای تغذیه شده با جیره‌های آزمایشی تفاوت معنی‌داری در ماده خشک مصرفی (01/0 Pنتیجه‌گیری: به طور کلی بر اساس استفاده نیتروژن و همچینین تولید شیر، 02/17 درصد پروتئین در جیره غذایی با نسبت‌های متفاوت ذرت شیلو شده به علوفه یونجه برای تولید شیر 56/27 کیلوگرم در روز مناسب است. کاهش پروتئین جیره به این مقدار (17%) می‌تواند دفع ازت و بخصوص نیتروژن ادرای به محیط را کاهش دهد. افزایش پروتئین در جیره‌های (با سطوح علوفه یونجه بالا) نمی‌تواند منجر به بهبود ماده خشک مصرفی ناشی از افزایش قابلیت هضم شود. استفاده از 4 جیره با نسبت‌های متفاوت از نظر علوفه یونجه و سیلاژ ذرت روی تولید شیر تاثیری نداشت ولی با افزایش غلظت پروتئین دفع نیتروژن حیوان افزایش یافت.