The case study of park and garden managements of city municipalities in Turkey | Türkiye'de il belediyelerinin park ve bahçe müdürlüklerinin durum analizi

English. Emigration from villages to towns has accelerated urbanization triggered by industry. There has been dramatic changes in the physical spaces in traditional Anatolian towns which have been caught unprepared to this process and formed according to the necessities of the former times. When towns become insufficient in the newly formed conditions, the municipalities began to construct Park and Garden Managements under the law of 5393 in order to improve the aesthetic of the city and to win the city a more habitable atmosphere by preserving the natural and architectural environment. In the scope of this study, the present conditions of these cities have been attempted to be determined with the poll investigation of 64 municipality park and garden managements. According to the information gathered, it has been determined that although 18.75%of the participant city municipalities in the poll has park and garden managements, there is no an allocated budget to the management and responsible open space area in 3.2%. It is established that park and garden managements have not employed enough technical personnel to fulfil their responsibilities and have not formed greenhouse and nursery units. Most of the municipalities try to meet the needed plant material by purchasing from public or private nurseries. Seasonal flowers are among the group of plants mostly produced by the municipalities. The least produced group of plants is shrub. Trees and shrubs appear as the most purchased plant groups.

Turkish. Sanayinin tetiklediği kentleşmeye köyden kente göç büyük hız verdi. Bu sürece hazırlıksız yakalanan ve önceki dönemlerin gereksinimlerine göre şekillenmiş geleneksel Anadolu şehirlerinin fiziksel alanlarda önemli değişimler oldu. Yeni oluşan koşullarda kentler yetersiz konuma düşünce, belediyeler, bünyesinde kentlerin doğal ve mimari yapısını koruyarak kenti güzelleştirmek ve daha yaşanır bir kent kimliğini kazandırmak amacıyla yasal dayanağını 5393 sayılı kanundan alan Park ve Bahçeler Müdürlükleri kurmaya başladılar. Bu araştırma çerçevesinde Türkiye'de 64 il belediyesi park ve bahçeler müdürlüğüyle yapılan anket çalışmasıyla müdürlüklerin var olan durumları belirlenmeye çalışıldı. Elde edilen verilere göre, ankete katılan il belediyelerin; %18.75'inin bünyesinde park ve bahçe müdürlüklerinin bulunmasına karşın müdürlüğe ayrılmış bütçe bulunmadığı ve %3.2'sinde sorumlu yeşil alan bulunmadığı anketlerden anlaşıldı. Anket sonuçlarında, belediyelerin bitkisel materyali nerden temin ettiği, hangi bitkisel materyali yetiştirdiği veya satın aldığı, bitki seçiminde hangi ölçütlerde ağırlık verildiği gibi konularda belediyelerin park ve bahçelerin genel işleyişi belirlendi. Elde edilen verilerden genel olarak park ve bahçe müdürlüklerinin kurumsal yapılarını tamamlamadığı, kendilerine yüklenen sorumlukları yerine getirebilmeleri için yeterli oranda teknik eleman çalıştırmadıkları, sera ve fidanlık birimleri oluşturmadıkları saptandı. Çalışmanın sonucunda park ve bahçe müdürlüklerinin kurumsal yapılarını tamamlamaları için öneriler geliştirildi.