Analysis of genome regions linked to the resistance of blackcurrant (Ribes nigrum) to blackcurrant gall mite (Cecidophyopsis ribis) | Analiza regionów genomu sprzężonych z odpornością porzeczki czarnej (Ribes nigrum) na wielkopąkowca porzeczkowego (Cecidophyopsis ribis)

English. Blackcurrant gall mite (Cecidophyopsis ribis) is one of the most dangerous pests of blackcurrant. It causes deformation of blackcurrant buds and reduces fruit yield. The selection of the most favorable molecular markers coupled to resistance to C.ribis, can accelerate the breeding process and improve efficacy when choosing genotypes that are resistant to this disease. The aim of this study was to analyze genome regions conjugated with resistance of blackcurrant (Ribes nigrum) to blackcurrant gall mite by assessing the degree of polymorphism in coupling groups, including the Ce and P regions, and by searching for new genome fragments regulating C. ribis resistance. As a result of the analysis of electrophoregrams with CAPS reaction products, 119 polymorphic DNA fragments were identified, out of which 100 were selected for sequence analysis. As the end product of sequencing, 9 specific readings were obtained on DNA matrices of the varieties ‘Ceres’, ‘Ojebyn’, ‘Vir’, ‘Ores’, ‘Foxendown’, ‘Ben Finlay’ and ‘Bona’.

Polish. Wielkopąkowiec porzeczkowy (Cecidophyopsis ribis), jest jednym z najgroźniejszych szkodników porzeczki czarnej. Powoduje on deformację pąków porzeczki czarnej i redukuje plon owoców. Wybranie najkorzystniejszych markerów molekularnych sprzężonych z odpornością na wielkopąkowca porzeczkowego może przyspieszyć proces hodowlany i poprawić skuteczność przy wyborze genotypów odpornych na tę chorobę. Celem pracy była analiza regionów genomu sprzężonych z odpornością porzeczki czarnej (Ribes nigrum) na wielkopąkowca porzeczkowego poprzez ocenę stopnia polimorfizmu w grupach sprzężeń obejmujących regiony Ce i P i poszukiwanie nowych fragmentów genomu regulujących odporność na C. ribis. W wyniku analizy elektroforegramów z produktami reakcji CAPS, zidentyfikowano 119 polimorficznych fragmentów DNA, z których wytypowano 100 do analizy sekwencji. W wyniku sekwencjonowania uzyskano 9 specyficznych odczytów na matrycach DNA odmian ‘Ceres’, ‘Ojebyn’, ‘Vir’, ‘Ores’, ‘Foxendown’, ‘Ben Finlay’ i ‘Bona’.