بررسی سیاست توسعة گل محمدی در ایران
2019
سید جواد میر
با توجه به آثار تغییر اقلیم و شرایط حاکم بر کشاورزی ایران و بر اساس سند توسعه گیاهان دارویی، باید تا پایان برنامه ششم توسعه، سطح زیر کشت گیاهان دارویی که گل محمدی حدود نوزده درصد آن است، از 16506 به پنجاه هزار هکتار برسد. این هدفگذاری در حالی است که تولید این گل در بسیاری از استانها به دلایل مختلف مثل عملکرد پایین در واحد سطح و کم بودن ماده مؤثرة این گیاه غیراقتصادی تلقی میشود. پژوهش حاضر، با رویکرد کاربردی و استفاده از شیوههای بازدید میدانی و مشاهدات تجربی و با روش تحلیلی- توصیفی و ماتریس سوات (SWOT) انجام شد. نمونه مورد مطالعه را 381 نفر از تولیدکنندگان و فرآوریکنندگان گل محمدی در شهرستان کاشان و همچنین، مسئولان و کارشناسان جهاد کشاورزی کاشان تشکیل میدادند. بر اساس نتایج تحقیق، سیاست توسعه گل محمدی، بهجای تمرکز بر افزایش سطح زیر کشت، باید بر افزایش عملکرد در واحد سطح و بهبود کیفیت و متنوعسازی فرآوردههای این گیاه تمرکز یابد و علاوه بر گلاب، باید تولید اسانس تام، ابسلوت و کانکریت در دستورکار واحدهای فرآوری قرار گیرد تا از ظرفیتهای گیاه استفاده بهینه شود، که البته پیشنهادهایی هم در این زمینه ارائه شد.
Show more [+] Less [-]AGROVOC Keywords
Bibliographic information
This bibliographic record has been provided by Directory of Open Access Journals