Cost and Return of Economic Plants of Farmers in Hua Mueang Sub–district, Muang Pan District, Lampang Province | ต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกพืชเศรษฐกิจของเกษตรกร ในเขตตำบลหัวเมือง อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง

English. This research intended to study the costs and returns of cash crops of farmers in Hua Mueang sub–district, Muang Pan district, Lampang province. The cash crops were rice (San Pah Tawng 1), Japanese soybean (75-A), sweet corn (Sugar Star Plus), and feed corn (S7328). The Taro-Yamane method was used to calculate the sample set. The population of this study was divided into 4 groups – 244 households growing rice, 104 households growing soybeans, 80 households growing sweet corn, and 77 households growing feed corn – 505 households in total. The data was collected using a questionnaire. Only households growing at least one rai of cash crops were included in the sample. The sample was selected using non-probability sampling with randomization due to accidental sampling. The statistics used were descriptive statistics; percentage, frequency, mean, standard deviation and the inferential statistic used to test the hypothesis that equality of costs and returns was a paired sample t-test. The result of the study of cost and return on planting rice (San Pah Tawng 1) was the average costs 4,889.27 THB/rai, with net profit of 958.22 THB/rai, with a net profit margin of 16.77 percent. The result of the study of cost and return on planting Japanese soybeans (75-A) was the average costs 20,433.74 THB/rai, with net profit of 2,109.92 THB/rai, with a net profit margin of 9.36 percent. The result of the study of cost and return on planting sweet corn (Sugar Star Plus) was the average costs 3,948.10 THB/rai, with net profit of 5,665.05 THB/rai, with a net profit margin of 58.93 percent. The result of the study of cost and return on planting feed corn (S7328) was that the average costs 4,790.80 THB/rai, with net profit of 1,777.11 THB/rai, with a net profit margin of 27.06 percent. The result of the hypothesis test was each of the types of cash crops grown had higher returns than costs at the 0.05 significance level.

Thai. งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกพืชเศรษฐกิจของเกษตรกร     ในเขตตำบลหัวเมือง อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง ซึ่งพืชเศรษฐกิจประกอบด้วย ข้าวพันธุ์สันป่าตอง 1 ถั่วแระญี่ปุ่นพันธุ์ 75-A  ข้าวโพดหวานพันธุ์ชูการ์สตาร์พลัส และข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ S7328 ประชากรของการศึกษาจำแนกออกเป็น 4 กลุ่ม การคำนวณหาขนาดกลุ่มตัวอย่าง ใช้วิธีการคำนวณแบบทราบจำนวนประชากรโดยวิธี Yamane (1973) จำนวนกลุ่มตัวอย่างของเกษตรกร ทั้ง 4 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มตัวอย่างของผู้ปลูกข้าวพันธุ์สันป่าตอง 1 จำนวน 244 ครัวเรือน ผู้ปลูกถั่วแระญี่ปุ่นพันธุ์ 75-A จำนวน 104 ครัวเรือน  ผู้ปลูกข้าวโพดหวานพันธุ์ชูการ์สตาร์พลัส จำนวน 80 ครัวเรือน ผู้ปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ S7328 จำนวน 77 ครัวเรือน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล โดยจะเก็บเฉพาะเกษตรกรที่มีพื้นที่ปลูกพืชเศรษฐกิจตั้งแต่ 1 ไร่ ขึ้นไป การสุ่มตัวอย่างใช้วิธีการสุ่มแบบไม่อาศัยความน่าจะเป็น (Nonprobability sampling) โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ (Accidental sampling) สถิติที่ใช้ในการวิจัยแยกเป็นสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สำหรับสถิติเชิงอนุมานเพื่อทดสอบสมมติฐานว่าต้นทุนและผลตอบแทนไม่มีความแตกต่างกัน ใช้วิธีทดสอบแบบ Paired sample T-test             ผลการศึกษาต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกข้าวพันธุ์สันป่าตอง 1 มีต้นทุนเฉลี่ย 4,889.27 บาท/ไร่ กำไรสุทธิ 958.22 บาท/ไร่ อัตรากำไรสุทธิต่อยอดขาย คิดเป็นร้อยละ 16.77 ผลการศึกษาต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกถั่วแระญี่ปุ่นพันธุ์ 75-A มีต้นทุนเฉลี่ย 20,433.74 บาท/ไร่ กำไรสุทธิ 2,109.92 บาท/ไร่ อัตรากำไรสุทธิต่อยอดขายคิดเป็นร้อยละ 9.36 ผลการศึกษาต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกข้าวโพดหวานพันธุ์   ชูการ์สตาร์พลัส มีต้นทุนเฉลี่ย 3,948.10 บาท/ไร่ กำไรสุทธิ 5,665.05 บาท/ไร่ อัตรากำไรสุทธิต่อยอดขายคิดเป็น       ร้อยละ 58.93 ผลการศึกษาต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ S7328 ต้นทุนเฉลี่ย 4,790.80 บาท/ไร่ กำไรสุทธิ 1,777.11 บาท/ไร่ อัตรากำไรสุทธิต่อยอดขายคิดเป็นร้อยละ 27.06 และผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่าการปลูกพืชเศรษฐกิจแต่ละชนิดของ เกษตรกรมีผลตอบแทนสูงกว่าต้นทุน ณ ระดับนัยสำคัญทางเศรษฐกิจที่ 0.05