The durability of sod according to the way of management of ash-slag pile | Trwałość zadarniania w zależności od sposobu zagospodarowania hałd popioło-żużli

English. The furnace waste, stored on the coal power plant piles are characterized by specific physical-chemical qualities, alkaline reaction and lack of nitrogen. In such specific conditions not many plants grow and effectively cover the waste pile protecting it against excessive dusting. The investigation was carried out on the waste pile of Power Plant “Dolna Odra” in Nowe Czarnowo. The applied in 1992 sod formation methods by digging humus into the ground together with sowing, and laying ready made sod, were evaluated in years 1997–2001. Bath methods ensured the right compactness of sward, protecting the waste pile against dusting. Species which display the highest durability in the composition of formed plant communities were as follows: Festuca rubra, Poa pratensis, Trifolium repens, Taraxacum officinale and Achillea millefolium. The sward created by the method of digging humus into the ground together with sowing, were characterized by a higher compactness, higher participation of species sown and papilionaceous plants.  

Polish. Odpady paleniskowe, składowane na hałdach elektrowni węglowych, charakteryzują się specyficznymi właściwościami fizykochemicznymi, alkalicznym odczynem oraz brakiem niezbędnego dla życia roślin azotu. W tak specyficznych warunkach, rozwija się i utrzymuje niewiele roślin, które skutecznie pokrywają składowisko odpadów, zabezpieczając je przed nadmiernym pyleniem. Badania prowadzono na składowisku Elektrowni „Dolna Odra” w Nowym Czarnowie. Zastosowane metody zadarniania, poprzez wgłębne humusowania z zasiewem oraz układania darniny gotowej, wykonane w 1992 roku, a oceniane w latach 1997–2001, zapewniały należytą zwartość runi, zabezpieczającą składowisko przed pyleniem. Gatunkami wykazującymi największą trwałość, w składzie ukształtowanych zbiorowisk roślinnych, były: Festuca rubra, Poa pratensis, Trifolium repens, Taraxacum officinale i Achillea millefolium. Ruń na powierzchni zagospodarowanej metodą wgłębnego humusowania z zasiewem charakteryzowała się większą zwartością, wyższym udziałem gatunków wsiewanych i roślin motylkowatych.