The influence of epidermal growth factor on maturation and fertilisation of bovine oocytes in vitro | Epidermal büyüme faktörünün sığır oositlerinin in vitro maturasyonu ve fertilizasyonuna etkisi

Inglés. The aim of the present study was to evaluate the efficiency of different doses of epidermal growth factor (EGF) on maturation and fertilisation of bovine oocytes in vitro. A total of 1209 high quality oocytes (follicles 2-8 mm in diameter, with unexpanded cumulus cells) were obtained by aspiration from ovaries collected at a slaughterhouse. The oocytes were then assigned into 6 groups: 1, 10, 100, and 1000 ng/ml EGF groups, as well as positive (EGF replaced with hCG) and negative (TCM 199 only, no supplement) control groups. Maturation and fertilisation rates were calculated at 39°C in an atmosphere of 5% CO2 in air with maximum humidity for 24 and 20 h, respectively. Based on the cumulus expansion, no significant difference was found between the EGF groups. However, the highest dose of EGF (1000 ng/ml) had a lower percentage of 1st polar body extrusion than all other doses (P<0.05). Considering monospermic fertilisation and non-fertilisation rates, a further significant difference (P<0.05) was found between all the EGF groups. Moreover, there were also significant differences (P<0.05) between the positive and negative control groups for all the parameters given. In conclusion, the data suggest that the EGF used as a media additive (more favourable at 100 ng/ml) on IVM can be useful for IVF of cattle oocytes.

Turco. Bu çalışmanın amacı, farklı dozlardaki epidermal büyüme faktörünün epidermal growth factor - EGF, sığır oositlerinin in vitro maturasyonu ve in vitro fertilizasyonu üzerindeki etkinliğinin araştırılmasıdır. Çalışma materyalini mezbahada kesilen sığır ovaryumlarından aspirasyon ile toplanan 1209 adet A kalite oosit (2-8 mm'lik folliküllerden cumulus ekspansiyonu gerçekleşmemiş oositler) oluşturdu. Oositler 1, 10, 100, ve 1000 ng/ml EGF grupları ile pozitif (EGF yerine hCG) ve negatif (TCM 199 tek başına) kontrol grupları şeklinde 6 grupta işlem gördü. Maturasyon ve fertilizasyon oranları, 39 °C'de % 5 CO2 içeren maksimum neme sahip ortamda sırasıyla 24 ve 20 saatte hesaplandı. Kumulus ekspansiyonu dikkate alındığında EGF grupları arasında önemli fark olmadığı görüldü. Ancak oositler 1. kutup hücresi yönünden incelendiğinde, 1000 ng/ml EGF grubunun diğer EGF ve control gruplarıyla farklı olduğu tespit edildi (P<0,05). Monospermik ve fertilize olmayan oositlerin oranlarındaki fark tüm EGF gruplarında önemli bulundu (P <0,05). Aynı zamanda pozitif ve negatif kontrol gruplarında elde edilen tüm paramatreler arasındaki fark önemli bulundu (P<0,05). Sonuç olarak sığır oositlerinin IVM'sinde vasat katkısı olarak kullanılan EGF'nin (en başarılı 100 ng/ml) IVF için uygun olabileceği kanısına varıldı.