Effects of different irrigation systems and intervals on physiological parameters in apricot | Kayısıda farklı sulama yöntemleri ve aralıklarının fizyolojik parametrelere etkisi

Inglés. The experiment was carried out at the Malatya Fruit Research Institute during 2001 and 2002 seasons. The most important dried apricot cultivar of the region called Hacıhaliloğlu was used in the experiment. The experimental orchard consisted of 4-year-old apricot trees spaced 10 x 10 m. Irrigation applied using by surface and mini-sprinkler irrigation methods with 15-day, 20-day and 25-day irrigation intervals. The effects of irrigation methods and irrigation intervals on leaf skin color change, leaf chlorophyll content and leaf carotenoid content were examined. High leaf chlorophyll content was determined in mini-sprinkler irrigation compared to surface irrigation methods. It was observed that as irrigation intervals were increased, the leaf chlorophyll content decreased. The highest leaf chlorophyll-a content was determined in irrigation intervals of 15 days in surface and mini-sprinkler with 3.20 and 3.19 mg/ml, respectively. The maximum leaf chlorophyll-b and total chlorophyll content were 1.81 and 5.00 mg/ml under mini-sprinkler with same irrigation intervals. Similarly, the maximum leaf carotene was in mini-sprinkler as 0.213 mg/ml with irrigation intervals of 15 days.The maximum leaf color values of L, a and b were 56.91 with 15-days surface irrigation, -15.57 with 25-days minisprinkler and 32.27 with 25-days surface irrigation methods. There were a strong correlation between leaf color value of( a) and leaf chlorophyll content and also between carotene and leaf color values.Mini-sprinkler irrigation methods had more advantages compared to surface irrigation in terms of features analyzed. Besides, a 15-days irrigation interval was determined more suitable. However, a 20-day irrigation intervals can be recommended under water scarcity.

Turco. Bu çalışma; 2001-2002 yıllarında, Malatya Meyvecilik Araştırma Enstitüsü deneme alanında, bölgede yoğun yetiştiriciliği yapılan ve kurutmalık olarak değerlendirilen 4 yaşındaki Hacıhaliloğlu kayısı ağaçlarında yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekerrürlü ve her tekerrürde 3 ağaç olacak şekilde kurulmuştur. 10x10 m aralık ve mesafede dikilen ağaçlara su 15, 20 ve 25 gün aralıklarında, mini yağmurlama ve çanak sulama yöntemleri ile uygulanmıştır. Farklı sulama yöntemleri ve sulama aralıklarında kayısı ağaçlarının yaprak klorofil, Karotenoid ve renk değişimleri belirlenmiştir.Mini yağmurlama sulama yönteminde, çanak sulamaya göre daha yüksek klorofil değerleri belirlenmiş, sulama aralıkları büyüdükçe yaprak klorofil içeriği düşüş göstermiştir. En yüksek klorofil-a değerleri 3.20 ve 3.19 mg/ml olarak çanak ve mini yağmurlama yöntemlerinin 15 gün uygulamalarından, en yüksek klorofil-b ve toplam klorofil değerleri ise sırası ile 1.81 ve 5.00 mg/ml ile mini yağmurlama yönteminin 15 gün uygulamasından elde edilmiştir. En yüksek yaprak Karotenoid içeriği 0.213 mg/ml ile mini yağmurlama yönteminin 15 gün uygulamasından elde edilmiştir.En yüksek yaprak L, a ve b renk değerleri sırası ile 56.91 olarak çanak sulama 15 gün, -15.57 ile mini yağmurlama 25 gün ve 32.27 ile çanak sulama 25 gün uygulamasından elde edilmiştir. Elde edilen bulgular, yaprak (a) renk değerleri ile klorofil içerikleri arasında, (b) renk değerleri ile Karotenoid içerikleri arasında kuvvetli bir ilişki olduğunu ortaya koymuştur. İncelenen özellikler bakımından, mini yağmurlama yöntemi çanak sulamaya göre daha üstün bulunmuştur. 15 gün sulama aralığının uygun olduğu, suyun kıt olduğu koşullarda 20 gün aralığının da uygulanabileceği belirlenmiştir.