The role of green manures, in form of undersown cover crops, and straw in sugar beet cultivation. Part III. Content of macroelements in plants | Znaczenie nawozów zielonych z międzyplonów wsiewek i słomy w uprawie buraka cukrowego. Część III. Zawartość makroskładników w roślinach

Inglés. The field experiment was carried out in the split-block design with three replications, at the Experimental Farm in Zawady, on a cereal-fodder strong soil, in the years 1997–2000. Two factors were examined: fertilization with undersown cover crop biomass (control treatment, cattle farmyard manure, undersown cover crop: black medic, Westerwold ryegrass, black medic + Westerwold ryegrass), barley straw fertilization (treatments with or without straw). The content of macroelements (N, P, K, Ca, Mg, Na) in sugar beet roots and leaves was determined. The farmyard manure and the biomass of catch crops significantly affected the content of total nitrogen, phosphorus, potassium and calcium in roots and leaves, the magnesium content of roots and sodium content of leaves, compared to those in the control treatments. The content both of calcium and magnesium in roots of sugar beet cultivated in the combination with the biomass of black medic and Westerwold ryegrass mixture was significantly higher, and the content, of nitrogen and potassium in the roots obtained in the combination with the biomass of Westerwold ryegrass was significantly lower than those in the treatment with farmyard manure alone. Sugar beet leaves from the treatment including black medic were characterized by significantly higher potassium content, and the leaves from the combination with the black medic and Westerwold ryegrass mixture contained significantly more calcium, as compared to the content of these elements in the control variant. Straw fertilization resulted in the significant increase in the content of total nitrogen, calcium and magnesium in roots and leaves, and of phosphorus in leaves.

Polaco. Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 1997–2000 w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym w Zawadach, na glebie kompleksu zbożowo-pastewnego mocnego, metodą split-block, w trzech powtórzeniach. Badano dwa czynniki: nawożenie biomasą międzyplonu wsiewki (obiekt kontrolny, obornik bydlęcy, międzyplon wsiewka: lucerna chmielowa, życica westerwoldzka, lucerna chmielowa + życica westerwoldzka), nawożenie słomą jęczmienną (obiekt bez słomy, obiekt ze słomą). W pracy określono zawartość makroskładników (N, P, K, Ca, Mg, Na) w korzeniach i liściach buraka cukrowego. Obornik i biomasa międzyplonów istotnie zmieniały zawartość azotu ogółem, fosforu, potasu i wapnia w korzeniach oraz liściach, a także zawartość magnezu w korzeniach i sodu w liściach buraka cukrowego, w odniesieniu do obiektu kontrolnego. Zawartość wapnia i magnezu w korzeniach buraka cukrowego z kombinacji z biomasą mieszanki lucerny chmielowej z życicą westerwoldzką była istotnie większa, a zawartość azotu ogółem i potasu w korzeniach z kombinacji z biomasą życicy westerwoldzkiej istotnie mniejsze niż w korzeniach z obiektu z obornikiem. Liście buraka cukrowego z obiektu z lucerną chmielową charakteryzowały się istotnie większą zawartością potasu, a z kombinacji z mieszanką lucerny chmielowej z życicą westerwoldzką istotnie większą zawartością wapnia, w porównaniu z zawartością tych składników mineralnych w liściach buraka na oborniku. Nawożenie słomą, w odniesieniu do obiektu bez słomy, wpłynęło na istotny wzrost zawartości azotu ogółem, wapnia i magnezu w korzeniach i liściach oraz fosforu w liściach buraka cukrowego.