Determination of Fermentation Properties of Silages Made at Different Mixing Ratios and Harvest Stage of Maize and Soybean Intercropping | Mısır ve Soyanın Farklı Karışım Oranları İle Farklı Biçim Dönemlerinde Yapılan Silajlarının Fermantasyon Özelliklerinin Belirlenmesi

Inglés. Knowing the fermentation characteristics and quality characteristics of silage is important for silage quality and to feed animal. Fermentation characteristics of silages made in different mixing ratios and cutting periods of maize (Zea mays L.) and soybean (Glycine max L.) grown in Çukurova conditions were determined. Different mixing systems of maize and soybean [pure maize, pure soybean, alternate rows (1M+1S, 1M+2S, 2M+1S) and same row (1M +1S, 1M+2S, 2M+1S)]. The forage was harvested at two different growth stages of maize such as the milk and dough stages. In the research, Yeşilsoy soybean variety and 31Y43 variety as silage corn were used as material. The experiments were carried out A split plot randomised complete block design with 4 replications in the Eastern Mediterranean Agricultural Research Institute Experiment Area for 2 years under second crop conditions. Although mixing ratios vary according to form periods and years; crude ash content 5.20-11.33%, pH 3.75-5.51, DM ratio between19.60 and 37.59%; lactic acid from organic acids 4.76-163.7%, acetic acid 2.95-94.4%, propionic acid 0.87-4.30%, butyric acid 0.28-55.10% and ethyl alcohol 2.03-25.83%. Pure soybean has higher ash content, pH, AA, PA and BA than pure corn and sowing pattern; It is seen that DM ratio, LA and ethyl alcohol have lower values ​than pure corn and mixtures. As a result of the research, in terms of important silage parameters, it is seen that the dough stage period has better than the milk stage period and pure corn has better characteristics than pure soybean, and the mixtures are equivalent to corn in terms of fermentation properties.

Turco. Silajın fermantasyon karakterleri ve kalite özelliklerinin bilinmesi silaj kalitesi ve hayvan besleme için önemli olmaktadır. Araştırmada, Çukurova koşullarında yetiştirilen mısır (Zea mays L.) ve soyanın (Glycine max L.) farklı karışım oranları ve biçim dönemlerinde yapılan silajların fermantasyon özellikleri saptanmıştır. Mısır ve soyanın farklı karışım sistemleri [saf mısır, saf soya, alternatif sıralarda (1M+1S, 1M+2S, 2M+1S) ve aynı sıraya (1M +1S, 1M+2S, 2M+1S)] ve farklı biçim dönemleri (mısırın süt olum ve hamur olum dönemi) şeklinde yürütülmüştür. Yeşilsoy soya çeşidi ve silajlık mısır olarak da 31Y43 çeşidi bitkisel materyal olarak kullanılmıştır. Denemeler, tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme deseninde 4 tekrarlamalı olarak, Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Deneme Alanında 2 yıl süre ile ikinci ürün koşullarında yürütülmüştür. Araştırmada, karışım oranları, biçim dönemleri ve yıllara göre değişmekle birlikte; ham kül içeriği (HK) %5.20-11.33, pH 3.75-5.51, kuru madde (KM) oranı %19.60-37.59 arasında; organik asitlerden laktik asit (LA) %4.76-163.7, asetik asit (AA) %2.95-94.4, propiyonik asit (PA) %0.87-4.30, bütirik asit (BA) %0.28-55.10 g/kg/KM ve etil alkolün (EA) %2.03-25.83 arasında değiştiği saptanmıştır. Saf soyanın HK, pH, AA, PA ve BA bakımından saf mısır ve karışımlara göre daha yüksek; KM, LA ve EA bakımından saf mısır ve karışımlara göre daha düşük değerlere sahip olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda önemli silaj parametreleri bakımından hamur olum döneminin, süt olum dönemine göre ve saf mısırın ise saf soyaya göre daha iyi özellikler gösterdiği, karışımların ise fermantasyon özellikleri bakımından mısıra eşdeğer olduğu görülmüştür.