The Viewpoint of Sunni Jurists on the Legal Ruling of Nikah Misyar | دیدگاه فقهای اهل سنت پیرامون حکم فقهی نکاح مسیار

Inglés. Nikah Misyar is a type of marriage contract that possesses the essential pillars and conditions of a regular marriage, with the distinction that the spouses agree prior to the contract that the husband relinquishes his obligation to provide financial maintenance (nafaqah), housing, and overnight accommodation. The aim of this research is to examine the jurisprudential status of Nikah Misyar and to analyze the diverse perspectives of jurists regarding its permissibility or impermissibility. This study employs a comparative and analytical research method, drawing upon credible jurisprudential sources and scholarly opinions to evaluate the differing views. The findings indicate that some jurists permit Nikah Misyar under specific conditions, whereas others disapprove of it due to its negative social and moral implications. Ultimately, it can be concluded that although this type of marriage fulfills the outward pillars and conditions of a valid marriage, it does not fully align with the higher objectives of Islamic law (Maqasid al-Shari‘ah), such as tranquility, affection, mercy, and safeguarding the full rights of women and children. While a group of scholars consider it permissible based on the principles of contract validity and the obligation to fulfill stipulated conditions, the arguments of those who deem it impermissible — citing conflict with the objectives of marriage, promotion of immorality, infringement of women’s and children’s rights, and secrecy — appear stronger and more reasonable.

Persa. مسیار عبارت از نکاحی است که مانند نکاح دایم دارای ارکان و شرایط بوده البته با این تفاوت که زوجین قبل از عقد، در خصوص تنازل زوج از پرداخت حق نفقه، مسکن و مبیت توافق می­کنند. هدف این تحقیق بررسی جایگاه فقهی نکاح مسیار و تحلیل دیدگاه‌های مختلف فقها پیرامون جواز یا عدم جواز آن است. در این پژوهش، روش تحقیق تطبیقی و تحلیلی به کار گرفته شده و با استناد به منابع معتبر فقهی و آرای علماء، نظرات مختلف در این زمینه مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که برخی فقها به جواز نکاح مسیار با شرایط خاص اعتقاد دارند، در حالی که گروهی دیگر آن را با توجه به آثار اجتماعی و تربیتی ناپسند می‌دانند. در نهایت می‌توان به این نتیجه رسید که این نوع ازدواج، با وجود دارا بودن ارکان و شرایط اصلی نکاح از لحاظ ظاهری، در حقیقت با اهداف و مقاصد عالی شریعت اسلامی مانند آرامش، مودت، رحمت و تأمین حقوق کامل زن و فرزند سازگاری کامل ندارد؛ هرچند جمعی از علما با استناد به اصول صحت عقد و لزوم وفای به شروط، آن را مباح دانسته‌اند؛ اما دلایل قائلین به حرمت ـ مانند مخالفت با مقاصد نکاح، ترویج فساد، تضییع حقوق زنان و کودکان، و مخفی‌کاری در عقد ـ قوی‌تر و معقول‌تر به نظر می‌رسد.