Incidence of stem-base diseases and yielding of winter wheat varieties depending on a frequency of ploughing the straw | Porażenie przez patogeny podstawy źdźbła i plonowanie odmian pszenicy ozimej w zależności od częstotliwości przyorywania słomy

Inglés. Incidence of stem-base diseases and yielding of winter wheat varieties Kobra, Juma and Korweta depending on a frequency of ploughing the straw were evaluated in the long-term crop rotation experiment conducted on a good rye soil complex in 1998–2001. The following variants of straw ploughing were compared: 1) control treatment (without straw); 2) straw ploughing once in a rotation (rape straw); 3) straw ploughing twice in a rotation (rape and wheat straw); 4) straw ploughing three times in a rotation (rape, wheat and barley straw); 5) straw ploughing three times in a rotation, without additional application of nitrogen on straw (rape, wheat and barley straw). The experiment was established in the random blocks in four replications. The area of each plot was 45 m2. No significant effect of straw ploughing on the occurrence of diseases and winter wheat yielding was found, although some differences between varieties were observed. A significant decrease in yielding of var. Korweta was observed, which was a consequence of plants cultivation in monoculture for two successive years, with straw ploughing applied only once in a rotation. The decrease in yielding of this variety might be connected with the occurrence of stem-base diseases. No significant differences between variants of fertilization with straw on nitrogen nutrient status in winter wheat were found. The increase in available nutrients and humus content of soil after fertilization with straw was observed.

Polaco. W statycznym doświadczeniu płodozmianowym prowadzonym w latach 1998–2001 na glebie kompleksu żytniego dobrego oceniono występowanie chorób podstawy źdźbła oraz plonowanie pszenicy ozimej (odmiany: Kobra, Juma i Korweta) w zależności od częstotliwości przyorywania słomy. Porównywano następujące warianty stosowania słomy: 1) obiekt kontrolny — bez słomy; 2) słoma przyorywana jeden raz w rotacji (słoma rzepaku); 3) słoma przyorywana dwa razy w rotacji (słoma rzepaku i pszenicy); 4) słoma przyorywana trzy razy w rotacji (słoma rzepaku, pszenicy i jęczmienia) 5) słoma przyorywana trzy razy w rotacji (słoma rzepaku, pszenicy i jęczmienia) bez dodatkowego nawożenia „N” na słomę. Doświadczenie przeprowadzono w układzie bloków losowanych w 4 powtórzeniach, a wielkość poletek do zbioru wynosiła 45 m2. Nie udowodniono istotnego wpływu przyorywania słomy na porażenie i plonowanie pszenicy ozimej, zanotowano jednak pewne różnice odmianowe. U odmiany Korweta stwierdzono istotny spadek plonu ziarna w wyniku jej uprawy przez dwa kolejne lata w obiektach z corocznym stosowaniem słomy. Można to wiązać z silniejszym porażeniem roślin przez patogeny podstawy źdźbła. Przyżyciowa ocena stanu zaopatrzenia roślin w azot wykazała brak istotnych różnic między wariantami stosowania słomy w zaopatrzeniu pszenicy w ten składnik. Przyorywanie słomy zwiększyło w warstwie ornej gleby zawartość przyswajalnych składników pokarmowych oraz próchnicy.