Analysis of the lupin (Lupinus angustifolius L.) collection in respect of some morphological and yield structure characters | Analiza wybranych cech morfologicznych i struktury plonu w kolekcji łubinu wąskolistnego (Lupinus angustifolius L.)

Inglés. Investigation covered 15 breeding lines and varieties of Lupinus angustifolius, 7 of which belonging to the group of the “epigonal” determinated type of growth (LAE-1, LAE-2, R/24/99, R 108/99, R 170, Sonet, Wersal) and 8 characterized by the “traditional”, non-determinate type of growth (LAG-24, Ród 451, Boruta, Baron, Elff, Mulat, Zeus, Graf). Field experiments were established in 2003 and 2004 by the randomized blocks method in 3 replications. The following characters of the main stem and lateral branches were evaluated: length of inflorescence (cm), number of flowers, and number of pods. Fertility index (%) was calculated as a ratio of the number of pods harvested to the number of developed flowers. Also, the weight of seeds per plant (g) and the weight of 1000 seeds (g) were analyzed. Variance analysis revealed significant differentiation in all characters studied. The variety Boruta developed the longest inflorescence (25 cm), but the longest (8 cm) inflorescence on lateral branches appeared in the variety Baron. The highest number of flowers in the main stem inflorescence is yielded by the varieties Boruta and Sonet and the breeding line LAE-1, whereas the variety Zeus formed only 17 flowers. The number of flowers on lateral branches differed considerably: the variety Graf and the variety Baron showed the lowest (6) and the highest (10) values respectively. The determinate genotypes: LAE-2-2 and Wersal, as well as the traditional LAG-24, showed the most suitable fertility index for the main stem. The breeding line LAG-24 was distinguishable by a high value of the weight of 1000 seeds (180 g), but this line and also Ród 451 had the lowest weight of seeds per plant (14–15 g).  

Polaco. Przebadano piętnaście rodów i odmian łubinu wąskolistnego, w tym siedem epigonalnych (LAE-1, LAE-2, R/24/99, R108/99, R170, Sonet, Wersal) i osiem o tradycyjnym typie wzrostu (Boruta, Baron, Elf, LAG-24, Ród 451, Mulat, Zeus, Graf). Doświadczenia polowe założono w latach 2003 i 2004 w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym AR we Wrocławiu, metodą losowanych bloków w trzech powtórzeniach. Określono na pędzie głównym i pędach bocznych: długość kwiatostanu (cm), liczbę kwiatków oraz strąków. Obliczono również indeks płodności (%) na podstawie stosunku zebranych strąków do wytworzonych kwiatów. Określono również masę nasion z rośliny (g), ich liczbę oraz masę tysiąca nasion (g). Na podstawie przeprowadzonej analizy wariancji stwierdzono istotne zróżnicowanie badanych materiałów pod względem analizowanych cech. Najdłuższymi kwiatostanami pędu głównego (25 cm) wyróżniła się odmiana Boruta, a bocznego Baron (8 cm). Powyżej 30 kwiatów w kwiatostanie głównym stwierdzono u odmian — Boruta, Sonet oraz epigonalnego rodu LAE-1, a najmniej u Zeus (17). Na pędach bocznych najmniej kwiatów odnotowano u odmiany Graf (6) a najwięcej u Baron (10). Najkorzystniejszym indeksem płodności na pędzie głównym na poziomie 50% charakteryzowały się samokończące genotypy Wersal i LAE-2-2 oraz odmiany o tradycyjnym typie wzrostu i ród LAG-24. Ród LAG-24 wyróżnił się wysoką wartością masy tysiąca nasion (180 g) a odmiana Boruta, Ród 451 i LAG 24 masą nasion z rośliny (14–15 g).