The influence of 2.4 D and picloram on androgenesis of winter triticale (Triticosecale Wittm.) | Wpływ 2,4 D i picloramu na indukcję androgenezy pszenżyta ozimego (Triticosecale Wittm.)

Inglés. The research was carried on cultivars of winter triticale: Bogo, Hewo, Tornado, Kitaro, Sekundo, Kazo and one breeding line SZDB 154. It aimed at determination of the influence of 2.4 D and picloram mixture concentration on effectiveness of androgenesis in selected cultivars of winter triticale. In the experiment the medium C17 (Wang and Chen, 1983) with 2.4 D and picloram was applied at the following concentration levels: 1 mg 2.4 D + 0.5 mg picloram / 1 litre of medium; 1 mg 2.4 D + 1.0 mg picloram / 1 litre of medium;1 mg 2.4 D + 1.5 mg picloram / 1 litre of medium. Higher concentration of auxine mixture caused better callus induction. The highest effectiveness of androgenesis was observed in Kazo on the C17 medium with 1 mg of 2.4 D / 1 litre of medium. The lowest effectiveness was observed in the Kitaro cultivar. The influence of genotype on androgenesis induction was distinct. Independently on the level of the auxine concentration, embriogenic callus developed most intensely in Kazo, and least intensely in Kitaro. In the experiment, the highest number of regenerated plants was obtained in Kazo on the C17 medium with 1 mg of 2.4 D + 1.5 mg of picloram per one litre medium.

Polaco. Obiektem badań były odmiany pszenżyta ozimego: Bogo, Hewo, Tornado, Kitaro, Sekundo, Kazo oraz 1 ród SZDB 154. Celem pracy było określenie wpływu stężenia mieszaniny auksyn — 2,4 D i picloramu na efektywność androgenezy wybranych odmian pszenżyta ozimego. W doświadczeniu zastosowano pożywkę C17 (Wang i Chen, 1983) z dodatkiem 2,4 D i picloramu w następujących stężeniach: 1 mg 2,4 D + 0,5 mg picloramu / na litr pożywki; 1 mg 2,4 D + 1,0 mg picloramu / na litr pożywki; 1 mg 2,4 D + 1,5 mg picloramu / na litr pożywki; Pożywkę bez auksyn traktowano jako kontrolę dla powyższego doświadczenia. Uzyskany kalus hodowano na pożywce regeneracyjnej 190-2 (Zhuang i Jia, 1983). Wyższe stężenie mieszaniny auksyn wpłynęło pozytywnie na indukcję kalusa. Najwyższą efektywność androgenezy zaobserwowano u odmiany Kazo na pożywce C17 z dodatkiem 1 ml 2,4 D i 1,5mg picloramu/ na litr pożywki — 47,6 kalusów embriogennych na 100 wyłożonych. Najniższą, u odmiany Kitaro na pożywce C17 bez dodatku mieszaniny auksyn — 3,3 kalusów embriogennych na 100 wyłożonych pylników. Obserwowano również wpływ genotypu odmian na indukcję androgenezy. Niezależnie od poziomu stężenia auksyn kalus embriogenny najintensywniej tworzył się u odmiany Kazo, natomiast najsłabiej u odmiany Kitaro. W doświadczeniu najwięcej zielonych roślin otrzymano u odmiany Kazo na pożywce C17 z dodatkiem 1 mg 2,4 D i 1,5 mg picloramu na litr pożywki.