PL: Regulowanie zachwaszczania w owsie za pomocą brony chwastownik | EN: Weed control in oat with spring-tine harrow

abstractPL: Celem badań było stwierdzenie czy rekomendowane dla zbóż dwa zabiegi bronowania odchwaszczającego – pierwszy w okresie wschodów, a drugi w fazie krzewienia można zastąpić tylko jednym bronowaniem przeprowadzonym w fazie 2–3 liści owsa. Badane sposoby regulacji zachwaszczenia wpływały na ograniczenie liczby chwastów w owsie. W okresie dojrzałości pełnej zboża liczba chwastów na poletkach bronowanych była o 35%–64% mniejsza, niż w owsie bez ochrony. Zastosowanie pojedynczego zabiegu w fazie 2-3 liści okazało się w pełni skuteczne w ograniczeniu zachwaszczenia w owsie. Najlepszą skuteczność bronowania stwierdzono w wariancie z zastosowaniem szybkiego przejazdu z agresywnym ustawieniem zębów brony. Dwukrotne bronowanie zasiewu owsa – pierwsze w okresie wschodów roślin i drugie w fazie krzewienia nie jest uzasadnione. Na polu uprawnym owsa najliczniej dominowały chwasty dwuliścienne. Zastosowane sposoby bronowania nie wywarły istotnego wpływu na liczbę chwastów jednoliściennych, których liczba w przeprowadzonym doświadczeniu była mała. Bronowanie nie miało wpływu na bioróżnorodność chwastów. Bronowanie negatywnie wpłynęło na obsadę roślin owsa. W fazie dojrzałości pełnej liczba roślin owsa na jednostce powierzchni była o 32%–54% mniejsza na poletkach bronowanych niż na poletkach bez zabiegu. Owies rekompensował ubytek roślin zwiększoną masą i liczbą ziarn z wiechy co spowodowało, że nie było różnic w plonie ziarna. Zastosowane zabiegi pielęgnacyjne nie wpłynęły istotnie na krzewienie całkowite i produkcyjne oraz na cechy morfologiczne roślin owsa.

abstractEN: The aim of the research was to determine whether two weed harrowings recommended for cereals – the first one during plant emergence and the second at the tillering stage, can be replaced with only one harrowing carried out at the stage of 2-3 oat leaves. The researched methods of weed control reduced the number of weeds in oats. At full maturity of the cereal, the number of weeds on harrowed plots was 35%–64% lower than in untreated oats. The use of a single harrowing at the 2-3 leaf stage turned out to be fully effective in reducing weed infestation in oats. The best harrowing efficiency was found in the variant with the use of fast drive with an aggressive setting of the harrow teeth. Double harrowing of oat – the first one during the emergence of oat plants and the second at the tillering stage is not justified. Dicotyledonous weeds dominated the field with oat. The applied methods of harrowing did not have a significant effect on the number of monocotyledonous weeds, the number of which in the experiment was small. Harrowing had no effect on weed biodiversity. Harrowing had a negative impact on plant density of oat. At the full maturity , the number of oat plants per area unit was 32%–54% lower on harrowed plots than on untreated plots. Oats compensated for the loss of plants with an increased weight and number of grains per panicle, which resulted in the lack of differences in grain yield. The applied treatments did not significantly affect the total and productive tillering and the morphological features of oat plants.

status: finished