PL: Wpływ nastaw brony chwastownika i jej prędkości na ograniczenie zachwaszczenia w owsie | EN: Effect of weeder settings and speed on weed control in oats

abstractPL: W 2023 r. w Stacji Badawczo-Dydaktycznej w Swojczycach we Wrocławiu przeprowadzono doświadczenie polowe, jednoczynnikowe założone metodą losowanych bloków w czterech powtórzeniach. Badania wykonano na glebie lekkiej, klasy IVb, kompleksu przydatności żytniego dobrego. Celem pracy było znalezienie optymalnego terminu i intensywności bronowania odchwaszczającego w owsie, czyli agresywności nastawy zębów brony i prędkości ciągnika z broną chwastownik. Badano czy stosowane w praktyce rolniczej dwa bronowania, pierwsze w fazie 1. liścia zboża i drugie w fazie krzewienia można zastąpić jednym zabiegiem wykonanym w fazie 2–3 liści owsa. Obserwowano jak bronowanie wpływa na liczebność, biomasę, i różnorodność biologiczną zbiorowiska chwastów oraz jaka jest reakcja owsa na destrukcyjne działanie brony. Liczba chwastów w fazie krzewienia i po wyrzuceniu wiech przez owies pokazuje, że każdy z wariantów bronowania redukował zachwaszczenie. Zarówno ustawienie zębów brony ale też szybkość wpływały na ograniczenie liczby chwastów. Każdy z wariantów bronowania okazał się skuteczny jeśli chodzi o redukcję masy chwastów. Jedno szybkie bronowanie w fazie 2-3 liści z agresywnym ustawieniem broniaków redukowało liczbę chwastów o 67%. Zabieg przeprowadzony w fazie 1. liścia owsa a następnie w fazie krzewienia nie było skuteczniejszy. Bronowanie nie miało wpływu na bioróżnorodność chwastów. Plony ziarna owsa nie były istotnie różnicowane przez bronowanie, a zatem były takie same jak na poletkach bez zabiegu.

abstractEN: A field, single-factor experiment established by the randomized block method in four replicates was carried out in 2023 at the Research and Teaching Station in Swojczyce, Wroclaw. The research was carried out on light soil, class IVb, good rye suitability complex. The aim of the study was to find the optimal timing and intensity of weeding harrowing in oats, that is, the aggressiveness of the harrow tine setting and the speed of the tractor with the weeder harrow. It was investigated whether the two harrowings used in agricultural practice, the first one at the 1 st. leaf stage and the second at the tillering stage, could be replaced by a single treatment carried out at the 2-3 leaf stage of oats. It was observed how harrowing affects the abundance, biomass, and biodiversity of the weed community, and what is the response of oats to the destructive effect of harrowing. The number of weeds at the tillering stage and after the oats shed their panicles shows that each of the harrowing variants reduced weed infestation. Both the positioning of the harrow tines but also the speed influenced the reduction of weed numbers. Each harrowing variant proved effective in reducing weed mass. One quick harrowing at the 2-3 leaf stage with aggressive harrow positioning reduced the number of weeds by 67%. A treatment carried out at the 1st leaf stage of oats and then at the tillering stage was not more effective. Harrowing had no effect on weed biodiversity. Oat grain yields were not significantly differentiated by harrowing, and were therefore the same as in plots without treatment.

status: finished