Electrophoretic variability of storage proteins in different triticale (X Triticosecale Wittmack) cultivars | Zmienność elektroforetyczna białek zapasowych różnych odmian pszenżyta (X Triticosecale Wittmack)

anglais. The object of the studies constituted 12 cultivars of winter triticale, 3 cultivars of spring triticale and two cultivars of parental species: rye Dańkowskie Złote and wheat Begra. The seeds were obtained from the breeders: Plant Breeding „Danko” and Plant Breeding and Acclimatization Experimental Station in Małyszyn. Genotype differences were determined on the basis of SDS-PAGE electrophoresis of storage proteins. The results of experiments showed that among the tested triticale cultivars there were differences in: the number and weight of polypeptides and polypeptide patterns in particular fractions and the origin of both parental species. The number of polypeptides on triticale electrophoregrams was more similar to rye than to wheat. Rye bands were observed in three protein fractions (HMW, γ75 and γ40) in all or almost all cultivars of triticale depending on the fraction. The polypeptide originating from wheat was visible in two of triticale cultivars: winter Mundo and spring Wanad. Similarity between the examined genotypes was 57.1–94.3%. Gabo and Wanad were found to be the most similar genetically. Gabo differed from Wanad by the lack of the bands of 74.7 and 31.7 kDa in γ75 and γ40 fractions and by the lack of an additional band of 14.2 kDa, typical for the Begra wheat.

polonais. Obiektem badań było 12 odmian pszenżyta ozimego, 3 pszenżyta jarego, oraz dwie odmiany gatunków rodzicielskich reprezentowane przez odmiany: żyta — Dańkowskie Złote i pszenicy — Begra. Nasiona do badań pochodziły od hodowców tych odmian: Hodowli Roślin „Danko” i Zakładu Doświadczalnego Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Małyszynie. Różnice genotypowe między nimi określono w oparciu o elektroforezę białek zapasowych SDS-PAGE. Na podstawie wyników badań stwierdzono, że biorące udział w doświadczeniu odmiany pszenżyta różniły się pod względem liczby i masy polipeptydów, ich układów w poszczególnych frakcjach. Na elektroforegramach pszenżyta obserwowano raczej zbliżoną do żyta, niż do pszenicy liczbę polipeptydów. Prążki żytnie obserwowano w trzech frakcjach białek (HMW, γ75 i γ40) u wszystkich lub prawie u wszystkich odmian pszenżyta. Zależało to od frakcji. Polipeptyd pochodzący od pszenicy widoczny był u dwóch odmian pszenżyta, ozimego Mundo i jarego – Wanad. Podobieństwo między badanymi genotypami wynosiło 57,1 do 94,3%. Najbardziej zbliżone do siebie genetycznie były odmiany Gabo i Wanad. Odmiana Gabo różniła się od odmiany Wanad brakiem we frakcjach γ75 i γ40 charakterystycznych dla odmiany Wanad prążków o masie 74,7 i 31,7 kDa oraz brakiem dodatkowego prążka pszenicy Begra o masie 14,2 kDa.