Karadeniz Bölgesi organik tarla bitkileri araştırmaları

Английский. Experiments for maize and soybean were conducted at the experimental field of Black-sea Agricultural Research İnstitute and other experiments for chick-pea and dry bean were carried out at the land of Akpınar Anatolia Taecher High School. This study consisted of two sub-studies. The aim of the first study was to compare yield, cost and quality criteria obtained from producing of maize, chick- pea and dry bean through organic and conventional agriculture systems. This study was designed in the farm of resiprocal production parcels and t test was performed by means of taking 5 samples from each parcels. Savoy cultivar for soybean, population for pop corn, Damla-89 cultivar for chick-pea and Göynük-98 cultivar for dry bean were used as material. As a results of the study, it was concluded that soybean and dry bean is available for organic agriculture was were available for pop corn and chick-pea. Performances of chick-pea and dry bean cultivars were compared acording to organic and conventional cultivation systems in the second study. As a results of the these comparisions, it was concluded that resistant cultivar against chick-pea anthracnose (C. Ludemuthianum) disease must be grown and there was no need to improve new cultivar for organic chick-pea cultivation. Resistant cultivars against the disease must be improved for dry bean in the areas in which organic agriculture wasn't performed.

турецкий. Bu çalışma, mısır ve soya için Karadeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsüne ait deneme arazisinde, nohut ve kuru fasulye için ise Ladik ilçesi Akpınar Anadolu Öğretmen Lisesi arazisinde yürütülmüştür. Araştırma iki alt çalışmadan meydana gelmiştir. Birinci çalışmada mısır, soya nohut ve kuru fasulyenin organik ve geleneksel tarım sistemleri ile üretilmesi sonucu ortaya çıkan verim, maliyet ve kalite kriterlerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu çalışma karşılıklı üretim parselleri şeklinde yapılmış, her parselden 5'er adet örnek almak suretiyle de t testine tabi tutulmuştur. Soya için savoy çeşidi, cin mısırda popülasyon, nohutta Damla-89, kuru fasulye'de ise Göynük-98 çeşitleri kullanılmıştır. Çalışma sonunda soya ve kuru fasulyenin organik tarıma uygun olduğu, cin mısır ve nohut için ise geleneksel yöntemin daha uygun olacağı kanaatine varılmıştır. İkinci kısımda ise; nohut ve kuru fasulye çeşitlerinin hem organik hem geleneksel tarım sistemlerinde performansları karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmalar sonucunda organik nohut için mutlaka antraknoz hastalığına dayanıklı çeşit ekilmesi gerektiği ve yeni çeşit geliştirilmesine gerek olmadığı sonucuna varılmıştır. Kuru fasulye için ise; organik üretim yapılabilecek alanların dışına çıkıldığında hastalıklara dayanıklı yeni çeşitler geliştirilmesi gereklidir.