De potentie van verschillende aanlegmethoden druppelirrigatie in snijmaïs : Effect op waterbenutting en N-uitspoeling

Голландский; фламандский. Na positieve ervaringen met druppelirrigatie bij De Marke in 2019 is er in 2020 een uitgebreid onderzoek gedaan naar verschillende aanlegmethoden van druppelirrigatie en het effect van deze methoden op gewasopbrengst en stikstofuitspoeling in snijmaïs. Binnen het onderzoek zijn behandelingen uitgevoerd in vier herhalingen: ▪ Geen irrigatie; ▪ Druppelirrigatie in elke rij bovengronds; ▪ Druppelirrigatie in elke rij ondergronds op 5 cm diep; ▪ Druppelirrigatie per twee rijen bovengronds. Rondom het druppelirrigatieproefveld werd het perceel beregenend met een beregeningshaspel. Hieruit zijn 4 blokken apart geoogst en gemonsterd voor de vergelijking met druppelirrigatie. Doordat behandeling ’’beregeningshaspel’’ niet willekeurig tussen de behandelingen ‘’druppelirrigatie’’ lagen konden de resultaten niet statistisch worden getoetst. De vergelijking tussen druppelirrigatie en beregenen met haspel is hierdoor indicatief. Druppelirrigatie realiseerde 6 ton ds/ha en 3 ton ds/ha meer opbrengst ten opzichte van respectievelijk geen irrigatie en beregenen door middel van een haspel. Daarbij is de zetmeel opbrengst per ha 3452 kg ds hoger dan geen irrigatie en 1159 kg ds hoger dan beregenen met een haspel. De stikstof onttrekking per ha was minimaal 39 kg hoger dan geen irrigatie en 15 kg hoger dan beregenen met een haspel. Druppelirrigatie leidde niet tot een lagere hoeveelheid minerale stikstof in het najaar en er was geen verschil in de hoeveelheid nitraat in het bovenste grondwater tussen de behandelingen. Waarschijnlijk is de oorzaak van het uitblijven van verschillen in minerale stikstof door een verschil in bodemprocessen. Rondom de druppelslang was de bodem continu vochtig, waardoor bodemprocessen zoals mineralisatie van organische stof continu bleven doorgaan. Waar geen water werd geïrrigeerd, hebben de bodemprocessen minimaal gefunctioneerd, waardoor er weinig tot geen stikstof gemineraliseerd werd uit organische stof. De behandelingen met druppelirrigatie hebben een hogere opbrengst dan de behandeling beregenen met haspel (+/- 3 ton/ds) maar hebben ook meer water toegediend gekregen (+/- 42 mm). Echter produceert druppelirrigatie per 1 mm vocht +/- 40% meer droge stof en +/- 12% meer zetmeel ten opzichte van beregenen met haspel. Alhoewel deze vergelijking niet statistisch kan worden getoetst, geeft indicatief aan dat druppelirrigatie een hogere water efficiëntie heeft, druppelirrigatie zorgt daarentegen niet voor een lager watergebruik. Het saldo per hectare tussen druppelirrigatie per twee rijen en geen irrigatie is gelijk (€438/ha) ondanks het forse verschil in droge stof opbrengst (+/- 6 ton ds). Het saldo van behandelingen druppelirrigatie elke rij, was zelfs negatief +/- €180/ha, het saldo van beregenen met haspel was net positief €12/ha.