اثر جایگزینی تریتیکاله و مکمل آنزیمی (زایلاناز-بتاگلوکاناز) در جیره رشد بر عملکرد، وزن نسبی اندام های گوارشی، چسبندگی محتویات و ریخت شناسی روده جوجه های گوشتی
حیدر زرقی | ابوالقاسم گلیان | حسن کرمانشاهی
به منظور بررسی اثر جایگزینی تریتیکاله با و بدون مکمل آنزیمی زایلاناز-بتاگلوکاناز در جیره رشد جوجه های گوشتی آزمایشی با تعداد 500 قطعه جوجه خروس 11 روزه سویه تجاری راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی به صورت فاکتوریل (2×5) با 5 تکرار و 10 قطعه جوجه در هر واحد آزمایشی انجام شد. تیمارها شامل 5 سطح جایگزینی تریتیکاله (صفر، 10، 20، 30 و 40 درصد) و دو سطح آنزیم (صفر و 05/0 درصد) بودند. جیره های آزمایشی به نحوی فرموله شدند که از لحاظ انرژی و مواد مغذی مساوی باشند و از 11 روزگی تا پایان 24 روزگی به صورت تغذیه آزاد در دسترس پرندگان قرار گرفتند. افزایش سطح جایگزینی تریتیکاله در جیره به 40 درصد باعث کاهش شدید و معنی دار میانگین وزن 24 روزگی، خوراک مصرفی و رشد روزانه و افزایش معنی دار ضریب تبدیل غذایی شد، همچنین عوارض ضد تغذیه ای آن بر شرایط فیزیکوشیمیایی و ریخت شناسی دستگاه گوارش مانند افزایش چسبندگی محتویات روده، وزن نسبی اندام های گوارشی، کاهش ارتفاع ویلی ها و عمق کریپت ها و افزایش عرض ویلی ها بروز کرد. افزودن مکمل آنزیمی زایلاناز-بتاگلوکاناز باعث بهبود معنی دار عملکرد تولیدی و کاهش معنی دار اثرات ضد تغذیه ای سطوح بالای تریتیکاله در جیره شد. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که می توان از تریتیکاله در جیره رشد جوجه های گوشتی حداکثر تا سطح 30 درصد بدون بروز اثرات منفی بر شاخصهای عملکرد تولیدی استفاده نمود.
Показать больше [+] Меньше [-]Библиографическая информация
Эту запись предоставил Directory of Open Access Journals