اثر شوری بر آنزیمهای آنتی اکسیداتیو در ریشهها و اندام هوایی گیاه ذرت (Zea mays L.)
لطیفه پوراکبر | سونیا مقسومی هولاسو
شوری یکی از مهمترین فاکتورهای محیطی است که موجب کاهش رشد، نمو و حاصلخیزی گیاهان در سراسر جهان میشود. موضوع تحقیق حاضر مطالعه اثر تنش شوری (0، 50 و 100 میلی مولار NaCl) بر گیاهان ذرت (Zea mays L. cv. SC. 704) کشت شده به روش گلخانهای و هیدروپونیک بود. بعد از یک ماه تیمار شوری، پارامترهای رشد و برخی تغییرات بیوشیمایی در ریشهها و اندام هوایی گیاهان کشت شده مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت شوری، سطح برگ وطول ریشهها و اندام هوایی کاهش یافت، در صورتیکه میزان قندهای محلول، پراکسید هیدروژن، مالون دی آلدئید به عنوان شاخص پراکسیداسیون چربی افزایش یافت. میزان فعالیت آنزیمهای کاتالاز (CAT)، آسکوربات پراکسیداز (APX) و گایاکول پراکسیداز (GPX)در گیاهان تحت تیمار در هر دو غلظت کلرید سدیم افزایش یافت. بنابراین اعمال تیمار NaClبا افزایش تولید ROSموجب القا تنش اکسیداتیو و افزایش فعالیت آنزیمهای مسئول محافطت آنتیاکسیدانی در گیاهان ذرت شد.
Показать больше [+] Меньше [-]Ключевые слова АГРОВОК
Библиографическая информация
Эту запись предоставил Directory of Open Access Journals