مقایسه تأثیر فیتوهورمون GR24 و دو گونه قارچی به تنهایی و در ترکیب با هم در افزایش مقاومت دو رقم گوجهفرنگی نسبت به بیماری پژمردگی فوزاریومی
سید رضا میررحیمی | مهدی پیرنیا | سیدکاظم صباغ | سید ابراهیم سیفتی | مجتبی کیخا صابر | عبدالحسین طاهری
در این تحقیق تأثیر فیتوهورمون استریگولاکتون و دو گونه قارچ در القاء مقاومت دو رقم گوجهفرنگی نسبت به بیماری پژمردگی فوزاریومی در شرایط گلخانهای مورد بررسی قرار گرفت. در این آزمایش از دو رقم گوجهفرنگی شامل کاپتین و 4129 و تیمارهای قارچTrichoderma reesei، Rizophagus irregularis و فیتوهورمون GR24 (6-10 میکرومولار) استفاده شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار و در سه بازه زمانی بعد از مایهزنی عامل بیماری (صفر، 7، 15 و 35 روز) اجرا شد. تأثیر تیمارهای مورد بررسی روی تغییرات چند آنزیم آنتیاکسیدانی، فنل، پروتئین کل و همچنین شدت بیماریزایی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل دادههای بهدست آمده از چهار بازه زمانی نشان داد که بیشترین مقدار هر سه آنزیم با مقادیر متفاوت برای دو رقم در بازه زمانی 35 روز بعد از مایهزنی اتفاق میافتد. در مقایسه تیمارهای اعمال شده در این بازه زمانی، در بین تیمارهای ترکیبی و انفرادی به ترتیب کاربرد همزمان سه عامل مورد بررسی در مقایسه با سایر تیمارها، اثر قابل ملاحظهای را در افزایش پارامترهای اندازهگیری شده نشان دادند. با توجه به نتایج این تحقیق، چنین پیشنهاد میشود که کاربرد هر سه عامل به صورت ترکیبی میتواند علاوه بر ایجاد مقاومت به بیماری، به عنوان عامل محدودکننده رشد قارچ بیمارگر در داخل گیاه در نظر گرفته شود.
Показать больше [+] Меньше [-]Ключевые слова АГРОВОК
Библиографическая информация
Эту запись предоставил Directory of Open Access Journals