اثر سازگاری سرمایی و سرماسختی سریع روی تحمل سرما و ترکیبات ضد یخ در شته معمولی گندم، Schizaphis graminum (Hemiptera: Aphididae) | Effect of cold acclimation and rapid cold hardiness on cold tolerance and cryoprotectants of the greenbug Schizaphis graminum(Hemiptera: Aphididae)
2017
فاطمه سعیدی (گروه حشره شناسی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران) | سعید محرمی پور (گروه حشره شناسی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران) | اعظم میکانی (گروه حشره شناسی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران)
حشرات بقای خود را در دماهای زیر صفر با قرار گرفتن به مدت طولانی یا کوتاه در دماهای پایین اما غیرکشنده افزایش میدهند که به ترتیب سازگاری سرمایی(ACC) و سرماسختی سریع(RCH) نامیده میشود. در این تحقیق اثر کاهش تدریجی یا سریع دما روی تحمل به سرما در افراد بالغ شته معمولی گندم، (Rondani) Schizaphis graminum مورد بررسی قرار گرفت. LT50 (دمایی که موجب مرگ و میر 50 درصد افراد جمعیت میشود) با قرار گرفتن در دمای 10 درجه سلسیوس به مدت یک هفته اختلاف معنیداری با شاهد (افراد پرورش یافته در دمای 20 درجه سلسیوس) نشان داد. علاوه بر سازگاری تدریجی، افراد بالغ شته S. graminum سرماسختی سریع نیز نشان دادند؛ زمانیکه شتههای پرورش یافته در دمای 20 درجه سلسیوس به طور مستقیم در معرض دماهای زیر صفر به مدت دو ساعت قرار گرفتند LT80 (دمای 80 درصد مرگ و میر) برابر با 6/11- درجه سلسیوس به دست آمد. اما قرار گرفتن در دمای صفر به مدت پنج ساعت قبل از انتقال به دمای 6/11- درجه سلسیوس منجر به ایجاد بیشینه سرماسختی سریع شد، به این معنی که بقا به بیشترین مقدار (73 درصد) رسید. همچنین RCH در اثر سرمادهی افراد بالغ با نرخهای کاهش دمایی متفاوت ایجاد شد. به طوریکه بیشترین میزان بقا در اثر سرمادهی بانرخ °C/min05/0 به دست آمد. افزایش قندها و پلیالها یکی از عوامل موثردر ACC و RCH میباشند. در این مطالعه ترهالوز و گلوکز در ACC و RCH به میزان قابل توجهی افزایش یافتند که نقش این ترکیبات در افزایش تحمل به سرما در شته S. graminum را نشان میدهد.
显示更多 [+] 显示较少 [-]