Porównanie wybranych odmian wiechliny łąkowej (Poa pratensis) użytkowanej w systemie ‘park’
2016
BEATA GRYGIERZEC | BARBARA JANUS
Badania zrealizowano w latach 2011–2012 w Gnatowicach koło Krakowa. Ich celem była ocena wybranych odmian wiechliny łąkowej użytkowanej w systemie ‘park’. U badanych odmian: ‘Alicja’, ‘Ani’, ‘Bila’, ‘Conni’, ‘Evora’ oraz ‘Limousine’ dokonano oceny: stanu roślin wiosną i jesienią, ogólnego aspektu estetycznego (OA), zadarnienia (Z), intensywności odrastania (IO) oraz występowania chorób. Wiosną najlepszym stanem cechowała się odmiana ‘Limousine’, natomiast najgorszym ‘Evora’. Sposób przezimowania był istotnie zróżnicowany u każdej odmiany. Ogólny aspekt estetyczny i zadarnienie było zależne od odmiany, pory i roku badań. Najbardziej atrakcyjnie rośliny wyglądały latem, natomiast najgorzej jesienią. Na ogół większą intensywnością odrastania cechowały się odmiany w drugim roku badań, wyjątkami pod tym względem były ‘Conni’ i ‘Evora’. Największe nasilenie dwóch chorób – Microdochium nivale i Entyloma dactylidis – zaobserwowano wiosną. Najbardziej porażone przez Puccinia striiformis były rośliny jesienią. Najłagodniejsze objawy Drechslera poae odnotowano latem u wszystkich odmian wiechliny łąkowej.
显示更多 [+] 显示较少 [-]