اثر پرایمینگ ماتریکس بر بهبود برخی ویژگیهای جوانهزنی بذر سه رقم سویا [Glycine max (L.) Merrill] رشد یافته تحت شرایط آبیاری محدود
2015
سید مصطفی واسعی کاشانی | آیدین حمیدی | حسین حیدری شریفآباد | جهانفر دانشیان
جهت ارزیابی اثر پرایمینگ ماتریکس بر برخی ویژگیهای جوانهزنی بذر سه رقم تجاری سویا، تولید شده تحت اعمال تنش خشکی بر گیاه مادری، تحقیقی مزرعهای و آزمایشگاهی بهصورت فاکتوریل بهترتیب در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی و کاملاً تصادفی با 4 تکرار در مزرعه مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر و آزمایشگاه تجزیه کیفی بذر مؤسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال در کرج انجام شد. بذرهای 3 رقم تجاری سویایL17، Hamilton و Williams با آبیاری گیاه مادر پس از 50، 100 و 150 میلیمتر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A تولید شدند. سپس بذرها با محلول به نسبت وزنی1 به 4 بسترهای جامد کمپوست استریل، ورمیکولیت، پرلیت و زئولیت در آب مقطر پرایمینگ ماتریکس شدند و تیمار شاهد، بذرهای پرایمینگ ماتریکس نشده بودند. با آزمون جوانهزنی استاندارد درصد جوانهزنی نهایی، درصد گیاهچههای عادی و غیرعادی، متوسط زمان جوانهزنی، ضریب سرعت جوانهزنی، متوسط جوانهزنی روزانه و سرعت جوانهزنی روزانه تعیین شدند. نتایج نشان داد، اعمال تنش خشکی بر گیاه مادری سبب کاهش درصد جوانهزنی نهائی، گیاهچههای عادی و شاخصهای سرعت جوانهزنی و افزایش درصد گیاهچههای غیرعادی و متوسط زمان جوانهزنی گردید. بذرهای رقم L17در شرایط تنش خشکی از درصد جوانهزنی نهائی بیشتر و درصد گیاهچههای عادی کمتری نسبت به سایر ارقام مورد بررسی برخوردار بودند. بهطورکلی پرایمینگ ماتریکس سبب بهبود صفات مرتبط با جوانهزنی مورد بررسی بذرهای تولید شده تنش خشکی گردید و با افزایش شدت تنش خشکی این بهبود مشهودتر بود. بسترهای جامد ورمیکولیت، زئولیت، کمپوست و پرلیت بهترتیب از اثر بهبود دهنده بیشتری برخوردار بودند. بذرهای رقم Hamilton تولید شده در شرایط تنش و بدون تنش خشکی، پرایمینگ ماتریکس شده با بستر جامد ورمیکولیت از بیشترین بهبود برخوردار بودند.
显示更多 [+] 显示较少 [-]