اثر ویتامین های تیامین و ریبوفلاوین روی رشد جمعیت، صفات عملکردی و ذخایر چربی و پروتئین بدن زنبورها در کلنی های زنبورعسل ایرانی (Apis melliefa meda)
2024
فرزاد صالح پور | مختار غفاری | عطااله رحیمی | مهدی مخبر
نقش ویتامینها در تغذیه زنبورعسل بهویژه در مواقعی که تغذیه کمکی با شربت شکر یا جایگزینهای گرده مطرح میشود، اهمیت دارد. بههمین منظور، جهت بررسی تـأثیر ویتامینهای تیامین، ریبوفلاوین و ترکیب تیامین-ریبوفلاوین روی رشد جمعیت، صفات عملکردی و ذخایر چربی و پروتئین بدن زنبورها در کلنیهای زنبورعسل نژاد ایرانی، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار و هفت تکرار در بازه زمانی فروردین 1401 تا شهریور 1402 در شرایط اقلیمی استان کردستان انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: تیمار شاهد (شربت شکر با نسبت یک به یک)، تیمار تیامین با غلظت 1500 پیپیام بهصورت محلول در شربت شکر، تیمار ریبوفلاوین با غلظت 1500 پیپیام بهصورت محلول در شربت شکر، و ترکیب ویتامینهای تیامین و ریبوفلاوین با غلظت 1500 پیپیام بهصورت در شربت شکر بودند. صفاتی نظیر جمعیت زنبورهای بالغ و نوزادان، میزان پروتئین و چربی لاشه زنبورها، تولید عسل و مقدار گرده جمعآوریشده در مطالعه حاضر اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که جمعیت زنبورهای بالغ و نوزادان، تولید عسل و میزان جمعآوری گرده در کلنیهای تغذیه شده با ویتامینهای تیامین و ریبوفلاوین و ترکیب تیامین-ریبوفلاوین بهطور معنیداری نسبت به کلنیهای شاهد بیشتر بود (05/0>P). همچنین، درصد پروتئین و چربی لاشه زنبورهایی که با ویتامینهای تیامین، ریبوفلاوین و ترکیب تیامین-ریبوفلاوین تغذیه شدند نسبت به زنبورهای شاهد بیشتر بود (01/0>P). بهطور کلی، میتوان نتیجه گرفت که استفاده از ویتامینهای تیامین و ریبوفلاوین و ترکیب تیامین-ریبوفلاوین باعث بهبود رشد جمعیت، صفات عملکردی و ذخایر چربی و پروتئین بدن زنبورها و افزایش بازده اقتصادی کلنیهای زنبورعسل میشود.
显示更多 [+] 显示较少 [-]