تاثیر تنش شوری بر ترکیب شمیایی، قابلیت هضم آزمایشگاهی و خصوصیات تولید گاز گیاه کوشیا (Kochia scoparia)
2016
رضا ولی زاده | مهدی محمودی ابیانه | رضا گنجوی
در این مطالعه ترکیب شیمیایی و مقدار تولید گاز و قابلیت هضم آزمایشگاهی گیاه کوشیا گونه Kochia scoparia آبیاری شده تحت شش سطح شوری تعیین گردید. گیاه کوشیا با آب حاوی سطوح شوری، 10، 20، 30، 40، 50 و 60 دسی زیمینس بر متر آبیاری شد و با نمونه شاهد (بدون تنش شوری) مقایسه گردید. شوری به صورت تدریجی در طول رشد اعمال شد (2 دسی زیمینس بر متر در هر آبیاری). میزان NDF در گیاه کوشیا در تیمار بدون تنش شوری (شاهد) به صورت معنیداری (05/0>P) از تیمارهای تحت سطوح مختلف شوری بالاتر بود. درصد پروتئین خام در تیمار شاهد (11%) به صورت معنیداری (05/0>P) کمتر از تیمارهای تحت تنش شوری بود. در آزمایش تولید گاز، بالاترین نرخ تولید گاز (05/0>P) در تیمار شاهد مشاهده گردید. قابلیت هضم به روش آزمایشگاهی با بالارفتن سطح تنش شوری افزایش یافت. این مطالعه نشان داد که با افزایش تنش شوری کیفیت گونه کوشیا بهبود یافت، لذا توجه به کشت چنین گیاهی میتواند منجر به تولید علوفه نسبتاً مناسبی برای بسیاری از مناطق خشک و نیمه خشک ایران که همزمان تحت تنش شوری با درجات مختلف نیز هستند باشد.
显示更多 [+] 显示较少 [-]