اثرات سطوح مختلف انرژی و پروتئین در گامه انتهایی آبستنی بر عملکرد، تولید پروتئین میکروبی، فراسنجههای خونی و شکمبهای بزهای سیستانی
2019
رقیه رحمانی فیروزی | اسداله تیموری یانسری | عیسی دیرنده
این پژوهش بهمنظور بررسی اثرات دو سطح انرژی و پروتئین خام پائین و بالا (به ترتیب مقادیر NRC (2007) و 10 درصد بالاتر از آن) در گامه سوم آبستنی بر وزن بدن، قابلیت هضم ظاهری، فعالیت نشخوار، فراسنجههای شکمبهای، پروتئین میکروبی و وزن تولد بزغاله با استفاده از 28 رأس بز سیستانی (وزن بدن 6/2±25 کیلوگرم، روزهای آبستنی 5±100) در قالب طرح کاملاً تصادفی با روش فاکتوریل 2×2 انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1) پروتئین و انرژی پائین 2) پروتئین پائین و انرژی بالا 3) پروتئین پائین و انرژی بالا 4) پروتئین و انرژی بالا. ماده خشک مصرفی و کاهش وزن در زمان زایش در تیمار با پروتئین بالا- انرژی پایین بیشتر بود. اما وزن تولد بزغاله این تیمار بهطور معنیداری بالاتر بود. در فراسنجههای خونی 28 روز قبل زایش غلظت کلسترول در تیمار انرژی بالا پروتئین پایین بهطور معنیداری افزایش یافت، اما غلظتهای خونی گلوکز، تریگلیسرید، اوره و پروتئینکل تفاوت معنیداری نشان ندادند. در 14 روز قبل زایش، غلظت اوره خون در تیمار با پروتئین بالا بهطور معنیداری بالاتر بود، اما تفاوت معنیداری در غلظت تریگلیسرید، کلسترول و پروتئین کل خون بین تیمارها وجود نداشت. در 2 ساعت بعد زایش تفاوت معنیداری در غلظت گلوکز و تریگلیسرید بین تیمارها وجود نداشت. تولید پروتئین میکروبی در تیمار با پروتئین بالا- انرژی بالا بیشتر بود. تفاوت معنیداری در فراسنجههای شکمبهای بین تیمارها مشاهده نشد. بهطوریکه pH مایع شکمبه قبل از مصرف خوراک در تیمار دارای انرژی بالا و پروتئین پایین نسبت به 3 ساعت بعد از مصرف خوراک بالاتر بود. همچنین غلظت اسیدهای چرب فرار شکمبه با مصرف جیرههای حاوی انرژی بالا و پروتئین پایینتر از حد توصیهشده، افزایش یافت. بهطورکلی نتایج نشان داد تأمین نیاز انرژی و پروتئین در گامه انتهای آبستنی و افزایش سطح پروتئین موجب بهبود عملکرد و افزایش وزن تولد بزغاله در بزهای آبستن میشود.
显示更多 [+] 显示较少 [-]