ارزیابی اجزای عملکرد، عملکرد دانه و روغن ژنوتیپهای گلرنگ پاییزه تحت تنش کمبود آب در دوره زایشی
2019
بهمن پاسبان اسلام | امیرحسن امیدی
پژوهش با هدف ارزیابی ویژگیهای زراعی و گزینش ژنوتیپهای متحمل بهخشکی گلرنگ برای کشت در اراضی شور و کمبازده اجرا گردید. آزمایش در قالب کرتهای خرد شده بر پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در اراضی شور (هدایت الکتریکی 7/6 دسی زیمنس بر متر) ایستگاه خسروشاه مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی طی سال زراعی 97-1396 پیاده گردید. فاکتور اصلی تنش خشکی با سطوح بدون تنش و تنش از گلدهی تا رسیدگی دانه و فاکتور فرعی پانزده لاین و رقم پاییزه گلرنگ بودند. نتایج نشان دادند وقوع خشکی از مرحله گلدهی با کاهش تعداد دانه در طبق و وزن هزار دانه، باعث کاهش معنیدار عملکرد دانه و روغن در ژنوتیپهای گلرنگ شد. چنین نتیجهگیری میشود که اثر خشکی روی عملکرد دانه و روغن در گلرنگ از طریق این دو بخش عملکرد دانه بود. صفات مذکور بین ژنوتیپها نیز تفاوت معنیداری داشتند. نتایج گروهبندی ژنوتیپها با استفاده از تجزیه کلاستر و روش وارد، آنها را در دو گروه با عملکردهای پایینتر ( پرنیان، K.H.Y.23 و K.M.S.56) و بالاتر (بقیه ژنوتیپها) قرار داد. در هر دو شرایط عادی و تنش خشکی همواره بیشترین عملکرد دانه و روغن به ژنوتیپهای Mexico189، K.H.Y.2، K.M.S.38، گلمهر و Mexico295 تعلق گرفت. بهنظر میرسد این لاینها برای کشت در اراضی کمبازده و شور با شرایط اقلیمی مشابه منطقه آزمایش (در سیستم اقلیمبندی کوپن سرد و نیمه خشک)، مناسب باشند.<br />
显示更多 [+] 显示较少 [-]