ارزیابی روشهای مختلف درونیابی بهمنظور تخمین و پهنهبندی متغییرهای بارش در اراضی کشاورزی شهرستان آققلا جهت کشت دیم غلات پاییزه
2016
حسین کاظمی | خلیل قربانی
تعیین تغییرات مکانی بارش در اراضی کشاورزی بطور ویژهای حایز اهمیت است. بدین منظور توزیع مکانی بارش در اراضی کشاورزی شهرستان آققلا بوسیله 18 روش-مدل درونیابی قطعی و زمینآماری مانند وزندهی معکوس فاصله، تابع پایه شعاعی، چندجملهای موضعی، کریجینگ معمولی و کریجینگ عام، مورد ارزیابی قرار گرفت. معیار ارزیابی در این پژوهش، ریشه دوم میانگین مربعات باقیمانده (RMSE) و انحراف استاندارد عمومی (GSD)، با استفاده از روش اعتبارسنجی متقابل بود. نتایج ارزیابیها نشان داد که روش چند جملهای موضعی (درجه 1 و 2) بهترین الگو برای تخمین همه متغیرهای بارش به جز بارش بهاره و بارش خرداد ماه میباشد. زیرا این روش دارای بیشترین دقت و کمترین خطا بود. تجزیه و تحلیل نیمتغییرنماها نشان داد که متغیرهای بارش سالانه و خرداد ماه با مدل نمایی و بارشهای پاییزه، بهاره و اردیبهشت ماه با مدل کروی بهترین برازش را دارند. نقشههای نهایی نشان داد که میزان بارشهای سالانه، پاییزه و خرداد ماه در اراضی شمالی کمتر از مناطق جنوبی است. در این مطالعه مشخص شد که حدود 62/65 درصد از اراضی کشاورزی دارای بارش سالانه بین 300 تا 400 میلیمتر میباشند. همچنین دامنه تغییرات بارش پاییزه در این منطقه بین 11/101 تا 08/166 میلیمتر مشاهده شد. نتایج نشان داد که همانند تامین نیازهای دمایی، نیاز رطوبتی سالانه و پاییزه گیاهان دیم رایج مثل گندم و جو در این منطقه نیز تامین میشود، اما از نظر میزان بارش بهاره و خرداد ماه این مقادیر ناکافی است.
显示更多 [+] 显示较少 [-]