اثر سطوح مختلف اکسید روی در جیره های حاوی سلنیت سدیم بر عملکرد رشد و برخی شاخصهای ایمنی گوساله های شیرخوار هلشتاین
2024
مریم نوبخت | میر داریوش شکوری
بهمنظور بررسی تاثیر سطوح مختلف اکسید روی در جیرههای حاوی سلنیت سدیم بر عملکرد رشد و برخی شاخصهای ایمنی گوسالههای هلشتاین، آزمایشی با 36 راس گوساله هلشتاین (با میانگین وزنی برابر با 5/34 کیلوگرم) با شش تیمار و شش تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. تیمارها شامل: 1- شاهد (40 میلیگرم روی و 15/0 میلیگرم سلنیوم)، 2- 3/0 میلیگرم سلنیت سدیم، 3- 40 میلیگرم اکسید روی، 4- 55 میلیگرم اکسید روی، 5- 3/0 میلیگرم سلنیت سدیم و 40 میلیگرم اکسید روی، 6- 3/0 میلیگرم سلنیت سدیم و 55 میلیگرم اکسید روی بودند. طی آزمایش، گوسالهها دسترسی آزاد به جیره آغازین و آب داشتند. مصرف خوراک بهصورت روزانه و وزن بدن در روزهای 20 و 42 پرورش اندازهگیری شد. جهت اندازهگیری گلوکز، کلسترول، تریگلیسیرید، پروتئین کل، اوره، آهن، روی، سلنیوم، کلسیم، فسفر، سوپراکسید دیسموتاز، مالوندیآلدئید، آسپارتات آمینو ترانسفراز، آلانین آمینو ترانسفراز، لنفوسیت، نوتروفیل، مونوسیت و ایمنوگلوبولین G در روزهای 20 و 42 پرورش از گوسالهها خونگیری انجام شد. نتایج نشان داد که مکمل کردن شیر با سلنیوم و روی معدنی، تاثیر معنیداری بر عملکرد رشد، مصرف خوراک و پاسخ ایمنی نداشت (05/0<P). همچنین، اختلاف معنیداری بین متابولیتهای خونی نسبت به گروه شاهد مشاهده نشد (05/0<P). افزودن همزمان سلنیوم و روی باعث کاهش معنیدار آسپارتات آمینو ترانسفراز، مالون دی آلدئید و افزایش معنیدار آنزیم سوپراکسید دیسموتاز شد (05/0P<). بهطور کلی، میتوان نتیجه گرفت که استفاده همزمان سلنیوم و اکسید روی در سطوح 40 و 55 میلیگرم میتواند سبب بهبود وضعیت آنتیاکسیدانی سرم و کاهش تنش اکسیداتیو گوسالههای هلشتاین شود.
显示更多 [+] 显示较少 [-]