ECOLOGICAL-LANDSCAPE ZONING OF INFRASTRUCTURE SUSTAINABILITY IN AGRICULTURE | АУЫЛ ШАРУАШЫЛЫҒЫНДАҒЫ ИНФРАҚҰРЫЛЫМНЫҢ ТҰРАҚТЫЛЫҒЫН ЭКОЛОГИЯЛЫҚ- ЛАНДШАФТЫҚ АЙМАҚТАУ | ЭКОЛОГО-ЛАНДШАФТНОЕ РАЙОНИРОВАНИЕ УСТОЙЧИВОСТИ ИНФРАСТРУКТУРЫ В СЕЛЬСКОМ ХОЗЯЙСТВЕ

英语. This scientific article presents the basic information on the study of ecological and landscape division of sustainable regional infrastructure in the agro-industrial complex. At present, zoning of the boundaries of landscape-territorial units is of great interest in connection with the greening of society. The ecological and landscape division of territories has a special character and significance, since its study is aimed at determining the exact economic laws and calculations of regions, as well as their ecological solutions and features.The main objective is to determine the spatial ecological and landscape homogeneity of territories, as well as a quantitative and qualitative assessment of the relationship between human activity and nature in space, including the use of land resources. In this regard, the theoretical and methodological foundations of the ecological-economic definition of territories should be based on philosophical, ecological-economic ideas about the relationship between the environment, ecology and the economy, which represent a single complex natural ecological-economic system that is in constant development. Landscape and ecological land management works reflect the results of the ecological and economic assessment of lands and establish the qualitative and quantitative cadastral characteristics of lands. Substantive zoning by means of zoning makes it possible to compare different areas of the plots, as well as environmental, soil protection and restoration measures or more rational placement of production and to calculate the socio-ecological properties of a certain territory, as a result of which it is possible to determine the most appropriate direction for the development of production.

哈萨克语. Бұл ғылыми мақалада ауыл  шаруашылығындағы  инфрақұрылымның  тұрақтылығын  экологиялық-ландшафтық  аймақтауды зерттеудің негізгі мағлұматтары берілген. Қазіргі кезеңде қоғамды жасылдандыруға байланысты ландшафттық аумақтық бірліктердің шекарасында экологиялық талаптарды ескере отырып аудандастыру үлкен қызығушылық тудырады. Экологиялық-ландшафтық жер-кадастрлық аудандастыру күрделі сипатқа ие және дербес мәнге ие, өйткені ол аймақтардың нақты қалыптасқан экономикалық заңдылықтарын және олардың экологиялық ерекшеліктерін есепке алуға бағытталған. Оның негізгі мақсаты – жер ресурстарын пайдалануды қоса алғанда, ғарыштағы адам қызметі мен табиғаттың арақатынасын сандық және сапалық тұрғыдан бағалауға мүмкіндік беретін кеңістіктік экологиялық-ландшафттық біртекті аумақтарды анықтау. Нәтижесінде жерді экологиялық-экономикалық аудандастырудың теориялық және әдіснамалық принциптері табиғаттың, экологияның және экономиканың байланыстары туралы философиялық, экологиялық және экономикалық идеяларға негізделуі тиіс, ол тұрақты түрде дамып келе жатқан біртұтас кешенді табиғи экологиялық-экономикалық жүйені құрайды.  Экологиялық-ландшафтық жер-кадастрлық аудандастыру экологиялық-экономикалық және ландшафттық бағалау нәтижелерін көрсетеді және тек сапалық емес, сонымен қатар сандық жер-кадастрлық сипаттамаларды белгілеуге мүмкіндік береді. Мұндай аймақтарға бөлу қоршаған ортаны қорғау, топырақты қорғау және қалпына келтіру шараларын немесе өндірісті неғұрлым ұтымды орналастыруды қажет ететін әртүрлі аумақтарды салыстыруға, сондай-ақ белгілі бір аумақтың әлеуметтік-экологиялық қасиеттерін белгілеуге мүмкіндік береді, соның нәтижесінде ең қолайлы өндірістің даму бағытын анықтауға болады. Ғылыми мақала Қазақстан Республикасы Ауыл шаруашылығы министрлігінен мақсатты қаржыландыру шеңберінде «2.0 технологиялары мен қағидаттарын пайдалана отырып, Қазақстан Республикасының кеңістіктік деректер инфрақұрылымын қалыптастыру» ғылыми-техникалық бағдарламасының (жеке тіркеу нөмірі – БР 22886730) қаржылық қолдауымен жүзеге асырылды.

俄语. В данной научной статье изложены основные сведения по исследованию экологического и ландшафтного деления устойчивой инфраструктуры региона в агропромышленном комплексе. В настоящее время зонирование границ ландшафтно-территориальных единиц представляет большой интерес в связи с экологизацией общества. Экологическое и ландшафтное деление территорий имеет особый характер и значение, поскольку его изучение направлено на определение точных экономических законов и расчетов регионов, а также их экологических решений и особенностей. Основная цель — определение пространственной экологической и ландшафтно-однородности территорий, а также количественная и качественная оценка взаимосвязи деятельности человека и природы в пространстве, включая использование земельных ресурсов. В связи с этим теоретические и методологические основы эколого-экономического определения территорий должны базироваться на философских, эколого-экономических представлениях о взаимосвязи окружающей среды, экологии и экономики, представляющих собой единую сложную природную эколого-экономическую систему, находящуюся в постоянном развитии. Ландшафтно-экологические землеустроительные работы отражают результаты эколого-экономической оценки земель и устанавливают качественные и количественные кадастровые характеристики земель. Содержательное районирование путем зонирования дает возможность сопоставлять различные территории участков, а также природоохранные, почвозащитно-восстановительные мероприятия или более рациональное размещение производства и расчетно определять социально-экологические свойства определенной территории, в результате чего можно определить наиболее целесообразное направление развития производства. Работа выполнена при финансовой поддержке научно-технической программы «Формирование инфраструктуры пространственных данных Республики Казахстан с использованием технологий и принципов 2.0» (индивидуальный регистрационный номер – БР 22886730) в рамках целевого финансирования Министерства сельского хозяйства Республики Казахстан.