An Analysis of Metaphoric and Metonymic Poles in the Story of Golnar and the Mirror (With Reference to Roman Jakobson’s Theory of Combination and Substitution) | بررسی قطب‌های‌ استعاری و مجازی در داستان گلنار و آیینه (با توجه به نظریۀ هم‎نشینی و جانشینی رومن یاکوبسن)

英语. Understanding linguistic propositions is only possible within specific linguistic contexts. Persian-Dari, or any other language, based on its structure, cannot convey meaning outside the context and the interplay of its propositions. The concepts of combination and substitution, or rhetorical devices such as metonymy and metaphor, are tools for enriching and expanding the scope of language, which have long been of interest to linguists. Additionally, they are employed by literary scholars and critics in the description, analysis, and even critique of literary works. This study takes an analytical and somewhat critical approach to the practical application of metaphoric and metonymic poles in the novel Golnar and the Mirror, grounded in Roman Jakobson’s formalist perspective. This approach, historically significant for constructing meaning and establishing relationships in the selection and combination of words, is applied here to analyze and compare its relevance in a selected novel from the realm of Afghan fiction.

波斯语. فهم گزاره‌های زبانی فقط در بافت‌های زبانی قابل درک و فهم است؛ زبان فارسی‌‌دری یا هر زبان دیگری با توجه به ‌ساخت و سامانش بیرون از بافت و باهمی این‌گزاره‌ها ممکن نیست چیزی برای انتقال فهم ارائه بتواند. هم‎نشینی و جانشینی یا آرایه‌هایی چون مجاز و استعاره نیز در کارکرد خود، برای پویاکردن و گسترش ساحت زبان، امکاناتی‎اند که از دیرباز مورد توجه زبان‌شناسان قرار گرفته‎اند. مضاف بر آن، در زمینۀ توصیف، تحلیل و حتی نقد آثار ادبی مورد استفادۀ اهالی ادبیات و نظریات ادبی قرار می‌گیردند. در این جستار از جنبۀ تحلیلی و تا حدودی انتقادی به زمینه‌های کاربردی قطب­های استعاری و مجازی در رمان گلنار و آیینه با تکیه بر دیدگاه فرمالیستی رومن یاکوبسنُ نگاه می‌شود. این‌گونه روی‌کرد که از دیرباز در جهت ساخت معنی و ایجاد رابطه‎، در محور انتخاب و ترکیب واژه‌گانِ زبان، مورد توجه دست‌اندرکاران زبان‌شناس شیوۀ فرمالیسم بوده، در نوشتۀ حاضر با تحلیل و تطبیق آن روی یکی از رمان­ها -که از افق ادبیات داستانی افغانستان انتخاب شده است- مورد تحلیل قرار گرفت.