Dry Season Cropping Model for Maximum Economic Benefits: Case Study of Lampao Operation and Maintenance Project in Kalasin Province Model | แบบจำลองการเกษตรฤดูแล้งเพื่อประโยชน์ทางเศรษฐกิจสูงสุด กรณีศึกษาโครงการส่งน้ำและบำรุงรักษาลำปาวจังหวัดกาฬสินธุ์

英语. This research aimed to study a model for growing dry season crops to maximize economic benefits. A case study of the Lam Pao Operation and Maintenance Project, Kalasin Province. The research methods were divided into 2 steps: Step 1: Study the environmental structure that influences agricultural decision-making during the dry season. The methods were as follows: 1.1) Select environmental structures that affect agricultural decision-making during the dry season and 1.2) Interview stakeholders by dividing purposive sampling into 2 groups. Group 1: executive level stakeholders (Head of department) total of 6 people. Group 2: officials in government agencies and farmer groups who have a vested interest, totaling 32 people. The structured interview used open-ended and closed-ended questionnaires that were analyzed for objective consistency (IOC) 0.8. Aferthat Step 2: Create a dry season agricultural decision model used the methods of regression calculations  are as follows: 2.1) Determine the water quantity and cost conditions of the Lam Pao Dam reservoir and 2.2) Analyze the agricultural decision-making model during the dry season using Multiple linear regression. The steps of creating a dry season agricultural decision model were as follows:; (1) Determine the amount of water cost at the beginning of the dry season is the initial variable and other factors as the dependent variable and (2) reduce the form of the dependent variable and confirm the assumptions obtained to be a constant value (3) Dry season agricultural model for maximum economic benefit. The research results found that 1) Environmental structures that influence decision-making during the project's dry season agriculture consisted of 8structures: (1) the amount of water costs at the beginning of the dry season, (2) the distance from the planting plot to the irrigation canal. (access to irrigation water) (3) agricultural calendar of the project (Cropping pattern) (4) soil fertility (5) income or production insurance policy or other projects that have the same characteristics (6) policy to support production factors, (7) policy to support agricultural credit, and (8) measures to pay compensation for damages from natural disasters. 2) Dry season agriculture model for maximum economic benefit was if at the beginning of the dry season the amount of water in the reservoir is lower than 770.00 million cubic meters. The agricultural area have consisted of 1,499 rai of fish ponds, 2,734 rai of shrimp ponds, 591 rai of seed crops, 1,379 rai of field crops and vegetables, and 60,697 rai of off-season rice, generating an economic return of 1,204.28 million Baht/season. The R2 value showed the relationship to the amount of water. The costs at the beginning of the season were already equal and the net income was 0.9989

泰国. การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแบบจำลองการปลูกพืชฤดูแล้งให้เกิดประโยชน์ทางด้านเศรษฐกิจ สูงที่สุด กรณีศึกษาโครงการส่งน้ำและบำรุงรักษาลำปาว จังหวัดกาฬสินธุ์ วิธีการวิจัยแบ่งเป็น 2 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาโครงสร้างสิ่งแวดล้อมต่อการตัดสินใจทำการเกษตรในฤดูแล้ง ดังนี้ 1.1) คัดเลือกโครงสร้างสิ่งแวดล้อมที่มีผลต่อการตัดสินใจทำการเกษตรในฤดูแล้ง 1.2) สัมภาษณ์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย โดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive sampling) 2 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มที่ 1 ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียระดับผู้บริหาร (หัวหน้าหน่วยงาน) จำนวน 6 ท่าน กลุ่มที่ 2 เจ้าหน้าที่ในหน่วยงานภาครัฐและกลุ่มเกษตรกรที่มีส่วนได้ส่วนเสียจำนวน 32 ท่าน โดยใช้แบบสัมภาษณ์ประเภทแบบมีโครงสร้าง และแบบสอบถามปลายเปิดและปลายปิดที่ผ่านการวิเคราะห์ความสอดคล้องตามวัตถุประสงค์ (IOC) 0.8 และขั้นตอนที่ 2 สร้างแบบจำลองการตัดสินใจการทำการเกษตรในฤดูแล้ง โดยการวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้น ดังนี้ 2.1) กำหนดเงื่อนไขปริมาณน้ำต้นทุนของอ่างเก็บน้ำเขื่อนลำปาว 2.2) วิเคราะห์แบบจำลองการตัดสินใจการทำการเกษตรในฤดูแล้งโดยการวิเคราะห์การถดถอย    เชิงเส้น (Multiple linear regression) โดยมีขั้นตอน ดังนี้ (1) กำหนดให้ปริมาณน้ำต้นทุนในช่วงต้นฤดูแล้ง เป็นตัวแปรต้น และปัจจัยอื่นเป็นตัวแปรตาม และ (2) ลดรูปตัวแปรตาม และยืนยันสมมติฐานที่ได้ให้เป็นค่าคงที่ (3) แบบจำลองการเกษตรฤดูแล้งเพื่อประโยชน์ทางเศรษฐกิจสูงสุด ผลการวิจัยพบว่า 1) โครงสร้างทางสิ่งแวดล้อมที่มีผลต่อการตัดสินใจในการทำเกษตรฤดูแล้งของโครงการฯ ประกอบด้วย 8 โครงสร้าง ได้แก่ (1) ปริมาณน้ำต้นทุนในช่วงต้นฤดูแล้ง (2) ระยะห่างจากแปลงเพาะปลูกถึงคลองชลประทาน (การเข้าถึงน้ำชลประทาน) (3) ปฏิทินการทำการเกษตรของโครงการ (4) ความอุดมสมบูรณ์ของดิน (5) นโยบายการประกันรายได้หรือผลผลิตหรือโครงการอื่น ๆ ที่มีลักษณะเดียวกัน (6) นโยบายสนับสนุนปัจจัยการผลิต (7) นโยบายสนับสนุนสินเชื่อการเกษตร และ (8) มาตรการจ่ายค่าชดเชยความเสียหายจากภัยธรรมชาติ 2) แบบจำลองการเกษตรฤดูแล้งเพื่อประโยชน์ทางเศรษฐกิจสูงสุด คือ หากช่วงต้นฤดูแล้งมีปริมาณน้ำต้นทุนในอ่างเก็บน้ำต่ำกว่า 770.00 ล้านลูกบาศก์เมตร พื้นที่ทำการเกษตรควรประกอบไปด้วย บ่อปลา 1,499 ไร่ บ่อกุ้ง 2,734 ไร่  พืชเมล็ดพันธุ์ 591 ไร่ พืชไร่-พืชผัก 1,379 ไร่ และข้าวนาปรัง 60,697 ไร่ เกิดผลตอบแทนทางเศรษฐกิจ 1,204.28  ล้านบาท/ฤดูกาล ค่า R2 แสดงความสัมพันธ์ของปริมาณน้ำต้นทุนในช่วงต้นฤดูแล้ง และรายได้สุทธิเท่ากับ 0.9989